Posts Tagged ‘Loopmaatjes’

Ron, Michel, Niels en ik zijn van plan om de marathon van Amsterdam in 3:40 te gaan lopen. Voor menigeen wellicht lachwekkend traag, voor anderen (nog) niet haalbaar. Wij zullen er best wel een flinke kluif aan hebben. Maar we zijn aan elkaar gewaagd, kunnen het goed met elkaar vinden en we gaan ervoor.

We wonen (op Ron en Michel na) niet bij elkaar in de buurt. We zullen het moeten hebben van elkaar motiveren, informeren en uitdagen via twitter. Prima, maar daar neem ik geen genoegen mee. We moeten, naar mijn mening, ook samen eens een training pakken. Ik nodigde de heren uit om maar eens naar Heemskerk te komen. Wat is er mis met een training in die prachtige duinen van Heemskerk? Niets.

Als snel meldden Edwin en Onno zich ook aan om mee trainen. Later ook Marek en Jan. Zelf nodigde ik nog Roy en Martijn uit om mee te trainen. Het zou een aardig clubje worden, ware het niet dat Jan en Onno zich vanmorgen voor onze eerste training ziek meldden. Roy durfde het nog niet aan vanwege gevoeligheden in het been. Enfin, allen zullen de komende maanden wel mee gaan lopen, pardon, trainen.

Mijn zo ongeveer meest trouwe maatje Bart kwam als een vanzelfsprekendheid vanmorgen ook aanlopen. Dat kan, zoiets hoeft hij niet eens te vragen. Gewoon meegaan!

In principe zou ik de training zo doen zoals ik dat ook op een doorsnee zaterdagochtend bij AV-DEM doe. Dus, inlopen, wat stretchen, een loopscholing en dan het kernprogramma. Ik hield het met stretchen bij wat dynamisch werk, de loopscholing ook iets ingekort. Daarna had ik 8 x 4 minuten op het programma. 4 minuten aanzetten, twee minuten herstel. Uiteraard over een uitdagende route. De duinen zijn me goed bekend, de heuvels wist ik wel bij de route te betrekken. Er moest even gewerkt worden.

Met een groep van buiten de regio is een training als deze het leukst. Men komt dan ergens en krijgt wat te zien. In een gesloten circuit kan je ook leuke trainingen verzinnen. Dit had voor mij nu even de voorkeur.

Afbeelding

Ron, Michel, Niels, Martin en Bart

De 8 x 4 minuten liet ik uiteenvallen in twee sessies. In de tweede sessie bracht ik een kleine variatie aan waardoor het iets zwaarder zou worden. Bij navraag of ik de route moest wijzigen kreeg ik meteen te horen dat men op dezelfde voet verder wilde. Prima!

De groep was goed aan elkaar gewaagd. In de eerste sessie liepen Niels en ik vooraan, bij de tweede sessie kwam Ron ook wat naar voren lopen. Michel komt net uit een blessure en liep wat gereserveerder. Dat lijkt me een juiste houding. Na elke versnelling liepen we ook terug om de groep weer compleet te maken.

We sloten af met een rustige uitloop van pakweg een kwartier. Tempo 1 gaf ik aan. Maar met Niels, die elke heuvel als een uitdaging ziet, liep dat al weer snel op naar Tempo 3.

We troffen het. Mooi weer, leuke club, een prachtige omgeving. Heerlijk om te doen!!

De #020groep van deze sessie

Niels, Ron, Martin, Michel en Edwin

Advertenties

Read Full Post »

Afsluitdijkrun

De opzet was klein, in onze gedachten.

Andrina en ik twitterden over hardlopen. Over waar, hoelang, wanneer. In de regen, of in de zon. Op een gegeven moment vond Andrina dat het tijd was om eens samen, met wat andere twitteraars, ergens te gaan lopen. Dat is leuk bedacht. Maar, Andrina woont in Groningen, en ik in Beverwijk. Karel uit Heemstede mengde zich in het spuien van de ideeën en opperde dat het misschien leuk was om over de afsluitdijk te gaan rennen. Mij leek het gaaf! Andrina vond het veel te ambitieus.De discussie verstomde enige tijd totdat Andrina weer opdook met de melding dat toch wel de uitdaging wilde aangaan.

Na een rondje twitteren had ik een man of tien bij elkaar. Waaronder Jan Verwoert uit Midwolda. Met hem zat ik dan ook ineens in de organisatie van de Afsluitdijkrun, een trainingsloop van Den Oever naar Zurich. In het begin gingen we uit van twee busjes van negen personen. Jan maakte een site en prompt begonnen zich meerdere mensen aan te melden. Oef, dat paste niet meer in twee busjes..

Inmiddels waren Jan en ik al ter plaatse gaan kijken. De startplek in den Oever, de mogelijkheden tot het inrichten van verversingsposten onderweg en tenslotte de finishplek in Zurich. Deze hadden wij meteen al bij het restaurant Le Routiers in gedachten. Het idee was namelijk om daarna ook met de runners gezamenlijk een maaltijd te nemen.

Men bleef zich aanmelden, en de grotere bus, van 50 personen, was al vrij snel gevuld. Een tweede bus? Leuk. Maar als die niet vol komt? Jan en ik hadden niet echt zin om er in te gaan investeren. Het organiseren was op dat moment volop begonnen. Ook sponsors meldden zich. De tweede bus raakte ook vol en Jan ik besloten om het hierbij te laten. Twee bussen. We konden het overzien. En met dit aantal lopers konden we ook de nodige hulpverleners vinden.

Konden we zelf nog wel meelopen? Er was zoveel te regelen.. Jan kreeg contact met Keimpe Roedema. Een  ervaren man als het gaat om het regelen en coördineren van evenementen. Dat hebben we gezien en ondervonden. De man had het volledig in de hand. Geweldig! Jan en ik konden gewoon meelopen!

Zondag 26 februari was het zover. Deze datum had ik zelf voorgesteld. De Groet uit Schoorlrun was twee weken ervoor. Deze datum lag ook mooi ten opzichte van de komende marathons in Utrecht en Rotterdam. Een mooie gelegenheid om een lange duurloop te doen; over de afsluitdijk.

Twee toeringcars brachten ons van Zurich naar onze startplek in Den Oever. Daar aangekomen stond ik te rillen van de kou, ook in Zurich al overigens. De aanwezige ploeg van Hart van Nederland intervieuwde Jan en had aangegeven ons nog even in actie te willen zien. Jan vond het een klusje voor mij om met een aantal lopers een warming up te doen. Als ik dat van te voren had geweten zou ik ’s nacht geen oog dicht hebben gedaan denk ik..

Jan, Andrina en ik startten vooraan. De auto met de cameraman voor ons. De insteek was om als groep de afstand te pakken, in een rustig duurloop tempo. Zoiets konden we wel vergeten. Al snel werden we voorbij gelopen door mensen voor wie een veel hoger tempo een comfortabel niveau is. Geen probleem. Ik belandde in een leuke groep met onder andere Jos uit Capelle a/d IJssel. De man en ik volgen elkaar op twitter. Heel vaak laat hij van zich horen wanneer ik weer eens een blogje heb geschreven. Het verbaasde me dat hij tot zeker de helft naast mij liep. Liep ik snel? Of liep hij langzaam? In elk geval liep ik erg lekker tot aan de verversingspost op het 15km punt, in een tempo van 12km per uur. Met Jos.

Vanaf de verversingspost wilde ik in een iets langzamer tempo verder. Tenslotte had ik een heel lijstje aan lopers waar ik mee wilde kennismaken, dan wel een stukje lopen. Bijvoobeeld Richard en Ton. Op het moment dat ik me afvroeg waar zij bleven, kwamen zij mij voorbijgelopen, zij aan zij. Mij vriendelijk groetend.

En, uiteraard Jan Verwoert. We moesten toch ook een stukje samen lopen en in elk geval samen finishen! Dat stond. En dat zouden we doen. We hebben ook een aardig stuk met zijn tweeën gelopen. Er waren nog meer lopers op mijn lijstje. Ik had mijn neef nog niet gezien, en ook marathonmaatje Niels niet. De laatste 10 km liepen die naast me. Peter loopt normaal veel sneller dan ik. Door omstandigheden is hij even uit zijn loopritme. Persoonlijk ben heel erg blij dat die omstandigheden zodanig zijn dat Peter nu mee kon lopen. Met Jan over de finish. Dat stond. Maar ik siste Peter in zijn oren dat hij ook maar bij me moest blijven. Wij als enige hardlopende neven in de familie moesten ook maar eens samen over die eindstreep. Dat deed hij. En ook de ondertussen aangehaakte Niels bleef tot Zurich aan toe bij me.

Saai? Rennen over die dijk? Nee! Zeker niet! Ik heb heerlijk gelopen. Mede door gesprekjes met Jos, enkele mij onbekende lopers, en later Jan, Peter en Niels. Geen moment verveelde mij het rennen over de dijk. Wél was ik uiteindelijk blij de finishboog te zien. 30km rennen is toch wel een aardig eindje!

Na afloop wachtte ons een pastamaaltijd bij Le Routiers. Iets wat ik maar weinig bij evenementen zie. Voor mijn gevoel deed ook zeker 95% van de mensen hier aan mee, inclusief een groot aantal vrijwilligers. Heerlijk samen napraten en tafelen. Nog even andere mensen spreken die ik tijdens het lopen niet had gezien. Plannen maken met de Amsterdammer Edwin om toch nog eens ergens samen te lopen, afspreken om met Niels en Rien een halve marathon bij Sneek op te zoeken. En ga zo maar door!

Mr. Loopmaatjes, degene die er voor heeft gezorgd dat ik veel van deze mensen ken, meldde zich ook. Hij stond bij de finish en kon zo ook vele van zijn volgers eens in levende lijve zien.

30km rennen over de afsluitdijk. Het duurt lang met de auto of de fiets (arme vrijwilligers!) maar hardlopend zou ik het zo weer doen!

Met Jan Verwoert

Read Full Post »