Posts Tagged ‘duurloop’

Vanmorgen liep ik als een onrustige hond door de kamer. In de stoel, uit de stoel. Kijkend door het voorraam, en ook nog eens door het achterraam. Bah! Wat een wind en regen! Er stond een lange duurloop op mijn schema. 30km. Schoorl had ik laten schieten, maar ik zou wel 30 gaan lopen. Gewoon recht toe recht aan door de polder.

Ik keek nog even naar buienradar. Deed toch maar mijn hardloopsokken en hardloopbroek aan. Keek voor de zoveelste keer naar buiten. Het zag er verre van aanlokkelijk uit. Uiteindelijk vermande ik me,. Zei tegen Lia dat ik voor slechts 25km zou gaan. Beter dan niets. En onder deze omstandigheden meer dan genoeg.

De mouw van mijn nieuwe jasje bedekte mijn horloge. Dat moest maar zo blijven. Snelheid was even geen item en zeker niet goed aan te sturen met deze wind. Meteen op de Aagtendijk kreeg ik de wind dan ook vol in het gezicht. Het zou zo blijven tot pontje Buitenhuizen. Toch, binnen een km had ik er al spijt van die 25km te hebben opgenoemd. Ik liep heerlijk! Ondanks die wind en regen. Een lach kon ik niet onderdrukken. Bij het pontje nam mijn route een draai richting Nauerna en ik verwachtte eigenlijk wind in de rug te krijgen. Geen idee wat er met die wind aan de hand was maar kennelijk was deze aan het draaien. In elk geval had ik er geen gemak van. Dan maar niet. Nog steeds liep ik erg lekker. Even voor Nauerna boog ik linksaf richting Assendelft. En warempel; windje mee! Ik genoot met volle teugen. 

Gniffelend bedacht ik me dat menigeen thuis zat te mokken, een zoveelste peuk zou opsteken en nog even narrelig naar buiten zou kijken. En ik liep daar, lachend! 

De Dorpsstraat van Assendelft, één van de langste van Nederland, is mooi. Maar als hardloper was ik blij het bordje van de manege te zien. Dat betekende weer een straatje zonder stoepjes en weinig of geen verkeer. Nog even had ik wind mee. Ook op de Genieweg. En toen vonden de elementen het weer hoognodig om tegengas te geven. Nou ze deden hun best maar! In plaats van de route in te korten liep ik nog een stukje door en sloeg later linksaf, definitief naar huis toe. De laatste 4km nog even echt goed de wind tegen. Het lachen verging me even maar ik dacht tegelijker tijd aan enkele personen die zo graag zouden willen rennen maar het even niet kunnen. Vooruit, voor hen probeerde ik toch nog wat aan te zetten. Alsjeblieft Michel, een km voor jou, en hatsikidee Johan, jij ook een km en oh ja Ted, voor hem moest ook nog even volhouden…

Een werd dus een langzame duurloop. De laatste van dit jaar. En wat ben ik blij dat ik ben gegaan!!

 

Advertenties

Read Full Post »

“Dat kleine stukje moet er nog even bij.”

Niels had beslist. In de verte zagen we een dorpje liggen. Op zo’n lange rechte weg met vrij uitzicht is het moeilijk in te schatten over hoeveel kilometer het uiteindelijk gaat. Als ik op de kaart terug kijk moet het toch zeker 2 kilometer zijn geweest. Op dat moment hadden we er al 15 op zitten.

Niels en Mel stonden dit weekend op een camping bij Callantsoog. Zowel hij als ik wilde er nog een keer een lange duurloop tussendoor prikken. Voor mij staat op 2 juni Stockholm voor de deur, Niels gaat een paar dagen later de Alpe d’huez doen. En als ik mag kiezen tussen hier in mijn eentje zo’n lange afstand te lopen of even verderop met iemand samen dan is de keuze snel en gemakkelijk gemaakt. Op naar Callantsoog.

Bij aankomst geen koffie, maar omkleden en lopen. Geen tijd te verliezen, Tijdens het omkleden merkte ik dat ik voor de zoveelste keer mijn klokje was vergeten. Dat werd dus lopen op gevoel en zo nu en dan een correctie van Niels.Dat is verrekte lastig geworden. Ik betrapte me erop dat ik zo nu en dan volstrekt nutteloos naar mijn pols keek. een gewoonte dus. We liepen richting het zuiden en er zat weinig of geen variatie in de route. Dat was geen punt, het maken van kilometers was nu belangrijk. Daarbij kan je ons twee wel laten lopen, we praten onze tijd wel vol. Alhoewel we beiden aan het eind toe wel wat stiller werden.

Weinig of geen variatie. Toch is dat niet helemaal waar. Goed, de eerste helft hadden we de dijk rechts van ons, de tweede helft links. Toch vind ik het ver kunnen kijken over weilanden en akkers best wel mooi.

Afbeelding

Halverwege de route namen we een korte pauze aan het strand voor nodige gel en het nodige water. Heel subtiel loodste ik Niels weg bij dat strand. Hij kon eens vreemde ideeën krijgen…

We hadden er een aardig tempo in. Eigenlijk iets te snel. Aan de andere kant, alleen maar op gevoel lopend vallen de verschillen in tijd per kilometer reuze mee. Het lopen in onbekend gebied en ook nog een zonder een tijdmeting en afstandmeting om de pols geeft mij enige onzekerheid. Pak ik mijn rondje Nauerna of Egmond dan weet ik precies wat me te wachten staat, welk traject er nog komt en hoe lang dat nog kan duren. Nu had ik geen enkele houvast. Dat merkte ik vooral toen eenmaal het kerkje van Callantsoog weer in het zicht kwam. Voor mijn gevoel waren we bij de stal. In de statistieken is duidelijk zichtbaar dat het tempo iets omhoog ging. Echter, dat laatste stukje was langer dan ik verwachtte. Dat brak me enigszins op. Het tempo raakte er echt behoorlijk uit de laatste 2 kilometer.

Bij de caravan zat Niels’ vrouw op ons te wachten. Ze verwende ons met een heerlijke kop soep, de nodige glazen water, twee heerlijk belegde pistolets, een schaaltje met fruit en een kop koffie. Na 33km hadden we wel iets verdiend maar als het zo voorgezet wordt is het pure verwennerij!

Afbeelding

Read Full Post »