Posts Tagged ‘Dronten’

Goede voornemens? Daar doe ik niet aan. Als ik me al iets voorneem dan per direct. Zo nam ik me na de halve marathon van Dronten voor om in 2014 geen marathons te lopen. Even geen ellenlange duurlopen maar wat korter werk. Het geeft mij dan ook meteen meer ruimte om spontaan eens wat andere loopjes op te pakken. 

Dus, toen Marten deze week de loop in Castricum op twitter slingerde volgde al snel mijn ‘spontane’  Ja!

Het toeval wilde dat ik gisteren bij de duinloopgroep geen dienst had. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om even een rustig rondje door de polder te maken. Daarmee zou ik dan vandaag in Castricum fris aan de start kunnen staan. De loop leent zich, in mijn geval, niet voor een pr. Geen sprake van. En met die gedachten stond ik er ook niet. Lekker lopen. Genieten van het weer, de omgeving en de gezelligheid. Dat is allemaal ruimschoots gelukt!

Geen pr? Waarom niet? Om te beginnen is de aanloop naar het strand wat aan de krappe kant. Veel lopers, zeker vandaag. Oppassen geblazen vanwege boomstronken en wortels, kuilen en hobbels. Geen probleem. We kwamen om te genieten. Ik liep een heel stuk zo op met de neef van Lia. Johan zou de 15 km doen. Het eerste stuk haakte hij even bij mij aan. Na pakweg 3,5 km lag er een mooi vlak strand voor ons. Het lopen viel er best wel mee, ware het niet dat we de wind hier even goed voelden, en dan niet in de rug. Het voordeel van de 10,5 km lopen in plaats van de 15km is dat je al snel ziet dat jet het strand weer af mag. Maar dan… Dit gaat over de, voor een hardloper, meest gemene overgang die er tussen Den Helder en Wijk aan Zee te vinden is. Stijl en mul zand. Ik had me al voorgenomen dit niet rennend te proberen. Zo te zien dacht nagenoeg elke loper er zo over. Het kost dus even tijd. Pech gehad!

Daarna weer hardlopen en ik pikte al snel de draad weer op. Wat is 10,5km trouwens lekker om te doen! De afgelopen jaren deed ik veel langere duurlopen. Vaak elke zondag een afstand boven de 20 of 25km. Ik keek ergens na het strand op mijn klokje en besefte dat ik nog maar een km of drie te doen had. Even een stukje over een kronkelend paadje door het bos. Het paadje kende ik niet en zal ik zeker eens met de gevorderden van de duinloopgroep opzoeken. Een klein stukje verharde weg, rechts af een bospad en dan zou ik toch..ja hoor, de atletiekbaan was er al weer. De 10,5km zat er bijna op.

Bij de finish stonden Lia en Wendy. Niet lang na mij kwam lachend Marten over de finish, nee hij liep niet langzamer dan ik. Hij had slechts enkele minuten meer nodig om de 15 km weg te werken.

Leuk dit soort loopjes. Ik heb erg veel zin in 2014 met afstanden van 10 tot ongeveer 21,1km.

Kom maar op!

 

 

En het zit er al weer op. 10,5 km plezier!

En het zit er al weer op. 10,5 km plezier!


Strand en duinloop, Castricum

Strand en duinloop, Castricum


Het was even zweten, maar dat is het altijd wel.

Het was even zweten, maar dat is het altijd wel.

Advertenties

Read Full Post »

Dronten

Excuses are useless, results are priceless.

Rebecca liet gniffelend een veelzeggend plaatje op buienradar zien. Boven noordelijk Nederland zag het grijs en blauw. En dat blauw sloeg op een wel zeer regenachtig centrum binnen het geheel. Nou ja, eerst maar een tweede kop koffie. We hadden nog even de tijd. 
Had ik in Leeuwarden bij Niels drie Ierse setters die bij me op schoot wilden. Hier bij Remco en Rebecca duwden twee jochies elkaar opzij om de nodige aandacht te vragen. 

Op een gegeven moment was het tijd om naar Dronten te rijden. Deze keer zou ik de run met Remco samen lopen. Hij was er overigens dit jaar ook al bij in Den Helder maar liep toen  veel sneller dan ik. De afgelopen tijd had hij weinig getraind dus deze loop zou hij wel wat langzamer moeten pakken. Mijn lange duurlopen zijn niet wat ze geweest zijn, en bovendien had ik er een paar gemist. Ook ik moest rekening houden met een stapje minder. Bovendien, mijn missie was lekker onafgebroken doorlopen. Met een goed gevoel.

Excuses are useless…

jaja, maar eenmaal in Dronten dacht ik wel even, “Martin waar begin je aan!” Regen en koude wind. Ik zou natuurlijk ook de 10km kunnen gaan lopen. Maar zo zit ik nou net niet in elkaar. En Remco ook niet. 

In de kleedruimten kwam ik warempel nog twee DEM atleten tegen, Agnes en Rob. Hoe ze op de vraag kwamen weet ik niet maar op “wie is de haas” wezen Remco en ik elkaar aan. In het startvak voeld ik geen regen. En terug kijkend…Heeft het eigenlijk wel geregend? Meteen de eerste km liep lekker. Ik keek op mijn Garmin en bedacht me dat dit niet een tempo was wat ik zou kunnen volhouden. We probeerden het toch. We, inderdaad. Remco bleef bij me. En ik hield het vol tot aan de 10 km. Daarna zakte ik iets af maar die 10km had me eigenlijk al de nodige boost gegeven. Mijn loop kon niet meer stuk. Het liep lekker. Punt uit!

Remco en ik, lekker aan het lopen!

Remco en ik, lekker aan het lopen!

Twee maal 10 is 20. En een halve marathon is 21km. Er was dus een lusje bij bedacht en dat hebben we geweten. Vanaf km 15 moesten we even flink tegen de wind in lopen. Toch hielden we vol. Het herstel kwam sneller dan ik zelf verwachtte. Bij km 19 drong tot me door dat ik nog wel wat over had. Ik begon aan te zetten. Remco piepte even maar bleef wel naast me. 

Dit is wat bij me hoort. Zo loop ik. Aan het eind weer even los gaan. Bij de finish stond Eric ons op te wachten. Leuk! Ën, wie was nu de haas?” Weer wezen we elkaar aan.

Wat was ik opgetogen over deze halve marathon. Geen pr, maar wel gewoon lekker doorgelopen. Met een goed gevoel de finish over.

Results are Priceless!

Image

Read Full Post »