Archive for the ‘Loopgroep’ Category

Het begrip twitterrun behoeft niet zo heel veel uitleg. Maar mocht iemand niet weten waar deze actie nou toch vandaan komt; bij deze nog even een korte uitleg.

Via het medium twitter kan je in contact komen met diverse mensen die dezelfde liefhebberij of interesse hebben. Via de groepen @loopmaatjes of @looppassie ben ik zo in contact gekomen met hardlopers uit het hele land. In de loop van de zomer van 2011 ontstond het idee om ook eens samen te gaan lopen. Een afspraak met Marcel en Yvonne die redelijk dicht bij me wonen was een afspraak snel gemaakt. Een loop van twee uur op een bloedhete dag rolde daar uit. Een TR II kon niet uitblijven; deze prikten we op 29 januari. Vrij spontaan kwam daar nog een aflevering tussendoor waardoor de editie van vandaag het volgnummer III kreeg.

Een run met een ontspannen karakter. Geen wedstrijd maar een lange duurloop in een laag tempo, zodat we tijdens het rennen er aan toe komen om met elkaar van gedachten te wisselen. Voor deze editie had ik een aantal twitteraars benaderd. Enkele leden van mijn eigen loopgroep zouden zich er ook bij aansluiten om, met het oog op de run in Schoorl, even wat kilometers te kunnen maken.

Uiteraard zorgde ik er vanmorgen voor om ruim op tijd op de afgesproken parkeerplaats te zijn. Dat zou ik later wel merken ook. Het was steenkoud. Ok, slechts -2 en dat is heus wel te doen, maar niet in hardloop kleding en zonder beweging! Al vrij snel meldden zich Ron en Michel uit IJsselstein en meteen erna Marten uit Almere.

Toen de groep compleet was stelde ik voor meteen te gaan rennen. Mijn benen voelden stijf van de kou en alleen de nodige beweging kon me nu nog warm krijgen! Als gastheer en gids liep ik als vanzelfsprekend voorop. Meteen besefte ik dat ik niet zelf veel in de gelegenheid zou zijn om met de lopers in gesprek te komen. Achter me was het een enorm gekakel over : hardlopen, marathons, New York, Amsterdam, looptijden, twitter, @loopmaatjes etc.  Het voorop lopen en niet met iedereen kunnen praten werd op een vrij natuurlijke manier opgelost.  De lopers naast me wisselden voortdurend. Van loopmaatjes uit mijn eigen groep tot twittermaatjes. Erg leuk!

Het afgesproken tempo, wat ik dus ook diende aan te geven, was ça 10km per uur. Regelmatig keek ik op mijn klokkie om er voor zorg te dragen dat we niet te snel zouden lopen. Ook keek ik zo nu en dan achterom om te checken of de groep nog compleet was. Op een gegeven moment kwam Marek, waarschijnlijk de snelste van de club, even naast me lopen. We raakten lekker in gesprek en zag op een gegeven moment tot mijn schrik dat het tempo was opgelopen tot 12km p/u! Dimmen!!

Na een uurtje was het tijd voor een plas pauze, en dan ook meteen maar even de pauze voor de nodige gelletjes of het eventuele drinken. Én, tijd voor een groepsfoto! Vanaf dat moment zou het parcours wat zwaarder gaan worden. De heuveltjes had ik voor de tweede helft bewaard.

Groepsfoto Twitterrun III

Overigens had ik Gé gevraagd bij voorbaat achteraan te gaan lopen. Het is een zeer snelle loper maar ook hij is zeer goed bekend met ons duingebied. Mochten mensen af moeten haken dan zou hij ook de weg, of desnoods een snellere weg naar de parkeerplaats weten. Helaas waren er een drietal lopers die het na pakweg 12 kilometer iets te veel vonden worden. Twee van hen komen uit mijn loopgroep en wisten ook goed de weg naar het startpunt.

Wij gingen nog even door naar Wijk aan Zee. Een prachtig gedeelte ook weer. Elk seizoen is mooi. Ook deze winter. Het is dan wel kaal maar is genoeg te genieten. Het lopen hier is een genot! Dit was wel het meest pittige gedeelte met heuvels en wat mul zand.

Inmiddels had mijn vaste loopmaatje Bart de functie van gids overgenomen. Hij wist ook hoeveel tijd we nog hadden en zou de rest van de route verzinnen. Zo kon ik nog even in gesprek gaan met Ron en Marek. Deze twee en ook Michel zal ik in Schoorl ook weer ontmoeten om gezamenlijk aan een goede tijd op de 30 kilometer te gaan werken. Dán zullen we overigens niet aan praten toe gaan komen!

Het is deze keer een run geworden over ruim 22km in 2:09. Het tempo was dus goed gekozen en goed volgehouden!

Om nou mensen terug te sturen naar Almere, IJsselstein, of Leiden met een simpele handdruk is niet mijn stijl. Ik had de groep bij voorbaat uitgenodigd om bij mij thuis wat te komen eten en drinken. We hadden twee pannen maaltijdsoep, broodjes, koffie en uiteraard het altijd welkome water!

Thuis zat naast Lia ook Yvonne op ons te wachten. Yvonne wilde dat eerst niet maar in mijn ogen hoort ze bij deze groep. Even geblesseerd zijn betekent niet bij mij, dat iemand dan ook maar buiten spel moet staan. Geen denken aan. Aanschuiven en erbij zijn!

Ik vond het een heerlijke dag. We hebben lekker gelopen. Het weer was voortreffelijk. En, we zijn nog lang niet uitgepraat!

Er komt nog een volgende gelegenheid!

Twitterrun IV – De Afsluitdijkrun

Twitterrun V – een route bij IJsselstein of Hilversum

Twitterrun VI – een route bij Leiden

Advertenties

Read Full Post »

Intervaltraining

Toen het hardlopen bij mij nog in de kinderschoenen stond, ergens in 2004, vond ik het een hele prestatie wanneer ik het rennen 5 hele minuten achter elkaar kon volhouden. Tijdens de start-to-run sessies werd dat iedere week wat langer. Direct na start-to-run stapte ik over naar de Duinloopgroep van AV DEM. Heerlijk een uurtje rennen in die prachtige duinen, elke zaterdagochtend weer. Al bij de eerste keren dat ik er mee trainde werd ik geconfronteerd met een bepaalde vorm van interval. Ik zag het nut er niet van in. Voor mij was het nog steeds een prestatie wanneer ik het hardlopen wat langer kon volhouden.
Inmiddels is me wel duidelijk geworden waarom een hardloper een intervaltraining moet doen. Het maakt je uiteindelijk sneller en sterker. En, het is ook gewoon een kick wanneer je bij een wedstrijd of trimloop weer even wat sneller over de eindstreep komt.
Zo nu en dan lees ik of hoor wel eens dat mensen een dergelijke training niet echt leuk vinden. Ook in een van onze groepen zie ik wel eens mensen niet zo heel erg blij kijken wanneer er weer aangezet moet worden. Toch ben ik het in de loop van de tijd wat leuker gaan vinden om te doen. Op een vaste avond in de week verzamelen zich een groep loopmaatjes zich bij mij voor de deur. Een paar dagen er voor heb ik dan rond geschreven wat we gaan doen. Niemand morrelt, sterker nog, ze komen er juist voor en iedereen zet zich lekker in. Of ik nu een loopspel bedenk, een eenvoudige piramide programmeer of de groep een aantal keren achter elkaar een vast aantal minuten laat lopen; iedereen gaat er voor. In de pauzes is er ruimte voor sterke verhalen, een lolletje of een nieuwtje, maar als er aangezet moet worden is iedereen stil en concentreert zich op het gekozen tempo en de loophouding.
Het lopen in een groep is in dit geval voor allen een stimulans of zelfs een must. Een interval is voor de meesten gedoemd te mislukken wanneer ze alleen gaan lopen. Dat geldt ook zeker voor mijzelf. Gelukkig hoef ik het ook nooit alleen te doen. De groep is nooit helemaal compleet, maar, zelden of nooit kleiner dan 3 á 4 personen.
Een uurtje of langer in een lekker rustig tempo lopen is ook heerlijk om te doen. Dat doen we op andere momenten in de week. Ieder zijn eigen moment. Soms alleen, soms samen.

Read Full Post »