Archive for the ‘kou’ Category

Twitrun

Afbeelding

Rob H, Niels, Henk, Rob V, Edwin, John.
Bianca, Nesrine, Christine, Ron
Marcel, Martin, Yvonne

Een twitrun, enkele tweeps voelden wel wat voor een herhaling van de run rondom de kerstdagen. Leuk! Maar, ik zit in mijn marathonschema en op de zondag staan er voorlopig lange, of eigenlijk, hele lange lopen op. Daar wist ik wel wat op te verzinnen. Ik mailde rond dat ik een uur eerder van huis zou vertrekken om mezelf in kilometers zo niet te kort te doen. Nesrine sprong er al snel op in, zij wilde mee! En ook Ron die, met Rotterdam in het vizier, ook een kilometer meer wilde, zou meteen om negen uur aanpikken.

Donderdag liep ik de eerste etappe maar even op proef. Op afstandmeten is het leuk iets in te tekenen, maar of het dan klopt… Het bleek donderdag goed te kloppen.  Verder zou ik vandaag ter plekke verzinnen waar we zouden gaan lopen.

Al redelijk op tijd stond Ron voor de deur. We konden nog even koffie drinken. Maar tegen negen uur zorgden we er toch wel voor klaar te staan, immers, een uur later zou groep twee klaar staan op de parkeerplaats. Nesrine en haar vriendin Christine kwamen net op tijd. Snel maakten zij zich klaar en even na negen uur konden we gaan rennen.

Voor het eerste gedeelte had ik een route gepland in een hoek van het duingebied waar ik zelf ook zelden kom. Het ligt, ondanks dat het toch echt het heemskerkerduin is, wat geisoleerd van de rest van het gebied. En mijn ogen is het een pareltje. Prachtig om er te lopen, zelfs nu, zonder enig groen en in de snerpende kou. Want koud was het eigenlijk wel. Het is een klein stukje met kleine heuveltjes, tal van bochtjes en smalle paadjes. Daarna gingen we op de oudendijk het duin zelf in. De dames gaven een fors tempo aan. Ron en ik hobbelden er achteraan zo goed en kwaad als dat ging.

Bij de parkeerplaats stond groep twee te wachten, John (uit Wijk aan Zee komen rennen, Edwin, Harm (mijn buurman) Rob, Henk en Marcel. De bedoeling was om al lopend 45 minuten te vullen om dan de laatste groep op te pikken.

5 kilometer had ik beloofd en het werd iets meer. Groep 3, bestaande uit Yvonne, Bianca, Rob en Niels pikten aan en we konden weer verder. Het liep gesmeerd. Bij de eerste stop had Henk voor water, en Rob voor bananen gezorgd. Edwin had wat reepjes mee. Het was allemaal even welkom. Het lijkt wel of je met kou wat meer voedsel kan hebben.

De derde ronde zou op 10km hebben moeten uitkomen. Ik koos voor de oranje route aan de Heemskerk/Castricumse kant. Het werd iets meer. Uiteindelijk heb ik op een haar na 30km gelopen. Groep 2 is op 20km uitgekomen en de laatste groep op 14km. Niemand klaagde er gelukkig over.

Nesrine daagde me met een hele charmante en vriendelijke stem uit om op die laatste km, op weg naar de auto, nog even aan te zetten. Ik piepte dat ik dat niet meer kon. Ja wel, dat kon ik wel, ze wist het zeker en ze zetten aan. “Come on, you can do it” Ondanks de al 29km achter mij wilde ik mij niet laten kennen. Dan maar pijn en op het tandvlees. En we gingen harder, het tempo geleidelijk aan iets opvoerend. We liepen Ron voorbij maar dat beviel de jongen niet…hij bleef achter ons en versnelde ook.

Een leuk slot!

Twitrun feb 2013 III

En dan, helemaal tot slot. Het hoort er bij mij gewoon bij. Met de hele club aan de koffie. Dit keer bij mij thuis, met een lekkere appelkanjer erbij en nog iets anders lekkers door Nesrine meegebracht. Lia en de van harte uitgenodigde Wendy zorgden voor de bediening!

Advertenties

Read Full Post »

Door de kou

Het is deze weken lopen door de kou. Dat is even wennen maar op zich vind ik het erg lekker lopen bij lagere temperaturen. Zondag in Arnhem kregen we het voor wat betreft te temperaturen,  goed voor de kiezen.

Dinsdag vreesde ik een lawine van afzeggingen. De trouwe Anja moest werken, Femke had haar pols gebroken (jawel uitgegleden), Joost was ziek  en verder? Er kwam toch nog een groepje ‘die hards’ opdagen. Koud of niet..Stephaan mailde mij al: “we gaan toch wel gewoon lopen hè?”

Dat deden we. En hoe! Waarschijnlijk vanwege het kille weer zette iedereen er flink de pas in. En met plezier. De wekelijkse interval werd bijna lachend weggewerkt. John liep te glunderen. Er moest en zou een foto worden gemaakt.

Afbeelding

En dan vandaag.

De kou was er iets af. Mijn loopopdracht staat op nummer 1 van mijn lijstje: strides. Heel vaak doe ik die niet. Maar als het op mijn schema staat kan ik mij daar al dagen op verheugen!

De vorige keer, zo in aanloop naar de marathon van Amsterdam, haakte ergens in de polder Jaap bij mij aan. Het liep fantastisch. Hij informeerde naar mijn plannen en deed lekker mee met mijn programma. Badend in het zweet liepen we in ons korte broekje en shirtje te genieten!

Vanmiddag kwam ik het tunneltje uit om de polder in te rennen en warempel..daar stond Jaap weer. Hij sprong op van plezier. Hé Martin. Wat gaan we doen? Hij zou later de hele training meelopen.  Een cadeau’tje!  Liep ik aanvankelijk wat warm te worden en wilde de snelheid er niet in raken, eenmaal Jaap naast me liep het als een tierelier.  Bij de 100 meter aanzetten leek het wel of onze benen langer werden. We vlogen vooruit! Twee 50+ers dravend door de koude polder. Lachend en pratend.  Hij woont in de polder, en halverwege was hij eigenlijk al thuis. Hij besloot om de training mee af te maken. En liep dus zijn huis voorbij.

Zei ik 50+er? Jaap wordt dit jaar dus 60. Een nieuwe categorie. Nog steeds vlammend en nog steeds boordevol energie. Top!

Read Full Post »