Archive for the ‘groep’ Category

Duoloop

Ergens in december (of was het november?) kwam ter sprake dat Lia een dag met haar collega’s op stap zou gaan. Dochter Laurien haakte er op in en zou dan een 6 tal studiegenoten op bezoek krijgen. Voor mij een teken op pad te gaan. En wat kan ik dan beter organiseren dan ergens te gaan lopen. Richard, waar ik graag mee twitter en die me van goede adviezen voorziet stond vrij hoog op mij lijstje om eens een ‘duoloop’ mee te doen. Hij woont niet in mijn buurt maar het lopen in een totaal andere streek dan de mijne heeft zo zijn charme, leek mij.

De afspraak met Richard was snel gemaakt. Ook Richard had er zin in samen een paar mooie kilometers te maken. “Hoeveel kilometer wil je lopen?” Ik schatte in dat het tempo iets hoger zou gaan liggen dan wanneer ik zelf een duurloop ga doen en gaf aan dat iets tussen de 20 en 25 een mooie afstand zou zijn.

Ik had ’s avonds al mijn spullen klaar gelegd zodat ik er ’s morgens weinig omkijken naar zou hebben. Dat was maar goed ook; na half acht besefte ik ineens dat ik er nodig uit moest. Voor de zekerheid laadde ik nog even mijn Garmin op en deed de hartslag band bij de andere spullen in de tas. Om half negen stapte ik in de auto en ging op weg naar Rosmalen. Het was lekker rustig op de weg en ik was op voor tien uur bij Richard en Rina. Ik zat bij hen op de bank en midden in een gesprek keek ik even naar het horloge van Richard. O nee!! De mijne lag thuis nog aan de stekker!

Na een kop koffie en een heerlijke krentenbol reden we naar de startplek, ergens in Nijmegen.

Richard en ik hebben deels de route gelopen van de zeven heuvelenloop. Aanvankelijk met wat regen maar al snel werd het droog en hadden we alleen nog wat wind. Op de route behoorlijk wat pittige heuvels. We deden nog even een stukje Duitsland aan en op de terugweg naar Nijmegen had Richard nog een stevig stukje vals plat van twee kilometer voor me uitgezocht. Eigenlijk was dat het enige moment waarbij ik even moest doorbijten en volhouden. Daarna vielen twee andere flinke heuvels me wel mee, waarna het weer een stukje dalen was naar ons beginpunt.  Al die tijd had ik totaal geen controle over de snelheid, de afgelegde kilometers en de hartslag. Ik was overgeleverd aan Richard maar, was daarmee in goede handen. Net als mijn loopmaatje Bart floot hij me zo nu en dan even terug wanneer ik te snel ging. Zo nu en dan gaf hij door hoe de stand van zaken was.

Het werden 22 mooie, zeg maar gewoon hele mooie kilometers in precies twee uurtjes. Een genot, ondanks de enorme wind daar in Duitsland.

Lopen met een groep is leuk, maar een duoloop heeft zeker ook zijn charme. De keren dat Richard en ik even niet met elkaar in gesprek waren zijn op één hand te tellen!

Advertenties

Read Full Post »

Regen

Het mooie van hardlopen is dat je het altijd kan doen, ieder moment van de dag en overal. Zo is het me ooit voorgespiegeld. In feite werkt het ook zo. Het liefst train ik ook van huis uit. Schoenen aan, hardloopkleding aan en..gaan! Op vakantie gaan de schoenen mee. In Frankrijk liep ik rennend de camping af de wijde wereld in. Maar in de Ardennen liet ik de schoenen stilzwijgend in de koffer. Niets was er recht, het lopen alleen al richting een dorpje  was een crime.  Nu ben ik een gezelschapsmens en dat uit zich ook  in mijn hardloopgewoontes. In een groep, of met een maatje loop ik het lekkerst.  Ik loop dus mee in een loopgroep. Een afsplitsing ervan, de  gevorderden, verzamelt zich op dinsdagavond bij mij voor de deur en gezamenlijk werken we een door mij uitgeschreven intervaltraining af. Weer of geen weer. Koud of warm. Het gaat altijd door. We zijn geen watjes, we laten ons niet binnen houden door een spatje regen of een graadje vorst.  Doordat bij mijn voordeur een gedeelte van de groep zich verzamelt kom ik er bij voorbaat al nooit meer onderuit. Om acht uur moet ik gewoon klaarstaan.  Klokslag acht uur gaan we dan inlopen. Afspraak is afspraak. Een lekker zonnetje, of een fikse bui. Tijd is tijd.  Afgelopen dinsdag zag ik op twitter diverse berichtjes binnen stromen van lopers in het land die er van afzagen een rondje te gaan doen of naar de training te gaan. Het regende immers. Dan maar niet lopen, was de conclusie.  Hier in Beverwijk was het op dat moment nog droog.  Desondanks liepen we met een kleinere groep dan normaal naar een tweede ophaalpunt. Om daarna onze route te vervolgen. Nog steeds droog. Ik had voor deze avond 7 x 3 minuten geprogrammeerd. Drie minuutjes lekker pittig aanzetten, gevolgd door twee minuutjes herstel.  De eerste twee sets bleef het droog. Daarna wat spatjes, en uiteindelijk flinke hoosbuien. Maar, niemand was chagrijnig. We lachten, renden en voelden ons top.  Een rondje wat we normaal, inclusief het in- en uitlopen, en wat rekken en strekken, in een uur en een kwartier lopen,  liepen we nu in een uur.  Hoe kwam dat? Gedreven door de regen? Opgejaagd door de wind? Of wilden we ons bewijzen tegenover die ene enthousiaste vrouw die voor het eerst meeliep?  We hadden in elk geval geen droge draad meer aan het lijf. We zaten vol energie en positiviteit. Van diverse kanten klonk: “bedankt, tot de volgende keer!”
Zo is het. Lopen kan altijd, en overal. En wat is die warme douche heerlijk na afloop!!

Read Full Post »