Archive for the ‘bosloop’ Category

Drie keer lopen in een weekend.

Te beginnen op vrijdagmiddag, na het werk. Solo door de polder van Beverwijk en Assendelft. Slechts 8km maar ik was blij dat ik thuis was. Het ene been wilde niet voor de andere komen. Alles wat ik me had voorgenomen om te doen verdween in de vergeethoek. Het rondje afmaken dan maar, douchen en er niet meer aan denken.

Zaterdag had ik voor het eerst weer, sinds Stockholm, dienst bij de DEM duinloopgroep. Ik had er zin in. Met twee trainingen in het hoofd reed ik naar de startplaats. Zou ik een langgerekte groep hebben in tempoverschillen dan zou ik een route richting Castricum pakken, lag het wat meer bij elkaar dan…zou ik naar strand gaan. Op de parkeerplaats zag ik al wat ogen groter worden na het horen van mijn plan. Martin naar strand is nu niet iets voor de hand liggends. Daarbij waren er wat dames die net waren overgestapt, of wilden overstappen van basisgroep naar de middengroep.

“Helemaal naar strand?”

“Hoeveel km is dat?”

“Kan ik dan wel?”

Ik ben er niet echt gek op. Voor wat betreft het lopen op zich blijf ik dat ook zeggen. En toch zette ik door. Waarom? In de eerste plaats omdat ik weet dat er lopers zijn die het erg leuk vinden. Maar ook omdat ik de afwisseling goed vind. Afwisseling in ondergrond en omgeving. Ook voor mezelf. Veel hadden het zwaar. Enkelen moesten toch echt even tussendoor wandelen. Geen probleem. Aan de gezichten zag ik dat er toch dat men genoot.

En als ik goed keek zag ik zelfs wat trotse gezichten bij de parkeerplaats na afloop. Ze hadden maar liefst 13km gelopen.

Vrijdag solo. Zaterdag de groep. Vandaag, zondag, een duoloop met Marcel.  De man die ik zo ongeveer het langst op twitter ken, en waar ik  het eerst ooit mee afsprak samen te gaan lopen.

Deze week vroeg ik hem wat zijn plannen waren. Hij was een route van 17km van plan. Nu had ik eigenlijk meer in het hoofd maar echt heilig was de afstand niet. Daarbij waren deze 17 kilometers door de duinen op onverhard terrein. Met heuvels. 17 km is dan wel even genoeg. Vanmorgen om tien uur startten we. Het was nog droog. Bijna meteen kregen we het nodige klimwerk voor de kiezen. Maar meteen vanaf de parkeerplaats was het mooi. Mooi zou het blijven. Ergens moet het zijn gaan regenen maar eerlijk gezegd deerde het ons niet. We liepen lekker, deden dat zo nu en dan pratend, maar ook hele stukken zwijgend. Genietend van zowel het lopen als de omgeving. Door de regen werden enkele paden wat glibberig en we noemden ineens onze wederzijdse kennissen/loopmaatjes op ( Marek, Gerard en Ton ) die met nog zwaardere omstandigheden zo 52km weg werken.

Vrijdag smoorheet, solo en door de polder. Zaterdag met een erg leuke en enthousiaste groep door het duin en over strand, en ook aardig warm weer. Vandaag met loopmaatje Marcel over een bloedmooie route door de Castricumse duinen met louter onverharde ondergrond. Met uiteindelijk een miezerig buitje over ons heen. Voor geen van de omstandigheden zou ik thuisblijven. Geen denken aan. Genieten met hoofdletters!!

Advertenties

Read Full Post »

Bosloop II

Vorige week zouden we met een tweede ploeg van onze loopgroep naar Schoorl gaan. Het regende en waaide behoorlijk en achter elkaar kwamen de afzeggingen binnen. Uiteindelijk bleven Jan (onze hoofdtrainer) en ik over. We besloten het naar deze week te verzetten.
Ik zou het stukje van de vorige keer kunnen kopiëren en hier onder kunnen plakken maar deze keer liep het toch anders. Twee weken geleden liepen er voornamelijk debutanten achter me aan. Nu liep ik achter een aantal cracks van onze vereniging aan. Mannen die zo onwijs snel gaan, normaal gesproken, dat ik niet eens de moeite nam ze bij te houden.
Weer was het zwaar. En weer dacht ik : “waarom doe ik dit in vredesnaam?”
Ik had in elk geval besloten niet zo snel te starten. Dat was me de vorige keer niet goed bevallen. Meteen na de start klimwerk, en ook al snel onverhard en zanderig. Dus, even inhouden. In het hele parcours komt een kilometer asfalt voor. Nog een vrij recht stuk ook. Ik besloot om op dit stuk niet uit te rusten maar even aan te zetten. Tijd winnen. Daarna zou ik wel weer zien. Door mensen in te halen kreeg ik een boost. En als lid van de duinloopgroep moet ik wel mijn mannetje kunnen staan. Mensen inhalen tegen de heuvel op. Ik kreeg er lol in. Zelfs bij de laatste o zo gemene heuvel, redde ik het nog mensen in te halen. Naar beneden gaf ik me over en hield me in. Griezelig stijl die afdaling. Niets voor mij.
De eerste ronde pakte ik in 21 minuten. Een minuut langzamer dan de vorige keer.
Wel verdraaid!! Aan de bak, geen gelummel!
Waar ik het vandaan heb gehaald weet ik niet meer. Maar mijn eindtijd was in elk geval beter. Zelfs de snelste tijd die ik in Schoorl daar ooit heb gelopen.
Bij de eindstreep zat ik ook nog eens op de hielen van twee doorgewinterde baan atleten.
Kijk, dit gaat goed!

Read Full Post »

Bosloop

Je kan altijd je zelfde rondje lopen, dezelfde route nemen. En binnen je bekende polder, park of het duingebied wat variëren. Maar, het leuke van loopjes elders in de provincie is dat je een totaal andere omgeving ziet. In Schoorl wordt er naast de bekende halve marathon door de duinen ook in de zomer een bosloop georganiseerd. Een ronde van 4 kilometer die 1 of 2 keer gelopen kan worden. Als liefhebber van het hardlopen door de duinen vind ik dat ik dit loopje, per seizoen, minstens 1 keer moet hebben gelopen. Liever nog twee keer. De duinen zijn er anders. Het parcours is ongekend zwaar.
Ik had de leden van onze loopgroep aangespoord toch vooral eens mee te gaan. Zie het als een mooie en nuttige extra training. Maar, ik waarschuwde hen, het is wel erg zwaar om te doen. Met behoorlijk veel klimwerk.
Meteen na de start begint die ellende al. Meteen klimmen, licht nog, maar toch. Even krijg je een stukje wat misschien wel eens waterpas zou kunnen zijn, over een afstand van pakweg een kilometer. Maar daarna kan je weer aan de bak. Bijna aan het eind kom je onder aan een heuvel te staan die hier in Noord-Holland niet thuis hoort. Zoiets verwacht je in de Ardennen, niet hier! Tijdens het lopen bedacht ik me dat ik tegenover de debutanten die ik had meegelokt toch eigenlijk niet had overdreven. Het is echt een grote klus.
Drie van ons hielden het na de eerste ronde voor gezien. De anderen pakten toch nog maar die tweede ronde.
Petje af!
Allen waren zeer voldaan na afloop. Zwaar, maar mooi. Verfrissend om eens ergens anders te lopen.

Read Full Post »