Archive for november, 2017

De zilveren turfloop

Voor mij was het de derde keer dat ik daar in Mijdrecht en de Hoef zou gaan lopen. In Mijdrecht? Ja. Ik had Ans zover gekregen mee te gaan voor 10 Engelse mijl. Een afstand die ik in principe het liefste loop.

In de sporthal krioelde het van de hardlopers. Ik dacht het, Ans sprak het uit: “zei je nou dat dit een leuk klein kneuterig loopje was?” Dat is het dus al lang niet meer. Even later merkten we dat de meeste lopers er voor de 10 of 5 km waren gekomen. Het deelnemersveld voor de 16,1 km zag er niet heel groot uit.

De start is bij de sporthal van Mijdrecht, nog in een woonwijk, maar vrijwel direct na de start loop je tussen de weilanden. De enige huizen die je dan nog ziet zijn boerderijen, dijkhuisjes en riante villa’s. Verder loop je zeer landelijk, en als er wind is, dan voel je die.

Die wind zou ik voornamelijk voelen langs het meest mooie gedeelte van deze loop, langs de kromme Meije, en door het buurtschap de Hoef. Vanaf het begin liep ik erg lekker. Op een tempo rond de 5’05” de kilometer. Er kwam een twijfel in mij op. Moest ik harder gaan? Kom op, ik heb een pr van 1.14.30 staan op deze afstand. Zo oud is die nou ook weer niet. Toch ben ik niet meer zo gewend om een dergelijke afstand op tempo te lopen. Ik nam me voor om vol te houden waar ik meteen mee was begonnen. Die 5’05”.

Langs dat mooie kronkelende riviertje hadden we wind tegen. Dat merkte ik als snel. Er zat namelijk een lusje in wat we twee keer moesten lopen. Dat zou mij wat tempo gaan kosten. Maar, toen we de tweede keer langs het water liepen zag ik een man die ik toch even wilde inhalen. Het lukte en even bleef ik voor hem. Niet lang want hij liep mij weer voorbij, met de mededeling dat ik achter hem moest blijven. Niet commanderend, nee hoor, adviserend. Hij zou me uit de wind houden. Sportief!

Maar om hem nou het hele tegenwind gedeelte voor mij te laten lopen..Dat hoort niet en dat zou ik van mezelf onsportief vinden. Dus op een gegeven moment dook ik weer naar voren. Ik merkte dat mijn tempo daarmee weer wat omhoog ging. Wind of niet. En Rob, hij kon me niet echt goed bijbenen. Moest ik nou inhouden? Nou nee, ik besloot de 5’05” weer op te pakken. Na een bocht rechts kregen we de wind half op zij. En een bocht later in de rug. Inmiddels was Rob weer bij me. Samen liepen we pakweg drie km zij aan zij richting de finish.

Voor mensen die tekenen of schilderen, of foto’s maken. Of gewoon van een fraai landschap willen genieten, zou ik zeggen : ga daar eens rondkijken. Het is er werkelijk prachtig. Ook met de wel heel donker grijze luchten die ik vanmiddag zag.

Heb ik een pr? Nee hoor. Rob, naar ik begreep net wel. Voor mezelf was het even goed om deze afstand weer te lopen. Het werd een gemiddelde van 5’06”, zonder ‘stuk’ over de eindstreep te komen. Lopen, genieten van de omgeving en genieten van het lopen zelf. Doe mij nog maar een paar van dit soort loopjes!

 

 

Advertenties

Read Full Post »