Archive for februari, 2017

Gepland en ongepland

Vanmorgen met Arjan en Cor een halve marathon gelopen. Minstens de helft was met wind tegen. Cor stuurde mij gisteren nog een Whatsapp met de vraag of we misschien niet beter het duin in konden gaan. Normaal zou ik daar gretig ja op hebben gezegd. Maar, volgende week lopen we Den Helder- Schagen. Dat is 25 km met zeer waarschijnlijk wind tegen. Vandaag konden we dit mooi een stukje nabootsen. Het werd vandaag dus geen ontspannen duurloopje, maar een heuse training. Na elke 5e km had ik ook nog eens een km in een iets hoger tempo in de planning. En verder was het bij mij vandaag zo: wat in de kop zit…

Gisteren overkwam mij iets wat mij eigenlijk nooit gebeurd. Op weg naar de duinloopgroep had ik geen training in het hoofd. Ik had werkelijk geen idee wat ik zou moeten doen. Midden 2, en verder fartlek. Ik moest maar vertrouwen hebben in mijn vindingrijkheid. Maar een fijn gevoel is het niet. Normaal gesproken heb ik al weken van te voren de trainingen op papier staan. Voor alle groepen.

Met 20 lopers in mijn kielzog renden we het duin in. Globaal had ik iets met heuvels wel in gedachten dus dat eerst maar. Daar ter plekke zag ik dat er goed gelopen werd. Mooie inzet. Geen getreuzel. Spontaan viel mij in dat we wel even naar het strand konden gaan. Daar werd door een enkeling enthousiast op gereageerd. Dat kan wel, maar ik maakte wel duidelijk dat wanneer we tot de enkels in het zand zouden wegzakken we meteen weer het strand zouden verlaten. Het strand en ik, we zijn nu eenmaal geen dikke vrienden. Op het strand formeerde ik het bekende treintje. Twee rijen naast elkaar. De achterste twee lopers halen de hele groep in enz.

fb_img_1488017165128

Het liep als een trein! Het strand was heel goed te doen. De wind in de rug. En, compliment aan alle lopers, de groep bleef drie kilometer lang bij elkaar. Er vielen geen gaten in. Het zat in mijn hoofd dit een kilometer te doen, en dan weer terug. Maar dat was geen optie. Er waren, hoorde ik achteraf, wel lopers die zich hier zorgen om maakten. Want het zou tegen de wind in nog een behoorlijke kluif zijn geworden.

Maar terug moesten we wel. Na de strand-afgang, wat kan wedijveren met die ene ellendeling op Texel, zouden we een groot stuk tegen de wind in weer naar de parkeerplaats moeten draven.

De laatste afsluitdijkrun was een editie met windkracht 6 tegen. Een zware tocht. Ik vertelde dit de lopers voor we verder gingen. Handig is het dan om achter iemand anders te schuilen. Maar, dit mag je niet continu doen. Destijds op de dijk vonden een aantal lopers dit wel handig. Je kunt het echter niet maken om steeds dezelfde mannen of vrouwen voorop te laten lopen. Wisselen dus.  Dit konden we nu mooi even als training doen. De groep viel hier  nu wel in twee delen. Richard pikte het goed op met de tweede groep en ging met hetzelfde principe aan het werk. Ik bleef bij de kopgroep.

Het laatste stukje terug was een zaak van uitlopen. Geen fratsen. Al met al kijk ik terug op een ongeplande maar mooie training. Met een prachtig gedeelte over strand. Met wind en regen.fb_img_1488017189486

fb_img_1488017175695

Advertenties

Read Full Post »

Groet uit Schoorlrun 2017

Een traditie voor mij. In principe wil ik niet elk jaar hetzelfde doen, en ik heb ook wat loopjes geschrapt. Maar Schoorl, en als het even kan Texel, wil ik toch wel erg graag op de agenda hebben.

Het was vanmorgen een prachtige witte wereld. Zou het glad zijn? Er druppelden al wat afzeggingen binnen in de app-groep. Iemand vond het te glad, anderen hadden een zware nacht gehad. Gerard appte even persoonlijk naar me. Die wilde toch wel erg graag lopen. Nou, ik ook. Eindtijd boeide me niet. Die mooie witte duinen des te meer.

20170212_092915

Schoorl

We verzamelde bij ‘de Buurvrouw’ en gingen op tijd richting Schoorl. Mooi op tijd parkeerden we daar en dat is wel zo fijn. Nog even tijd om iets te drinken, eventueel wat te eten en dan op het gemak daar de start. Uiteraard ook even met zijn allen op de foto.

20170212_101314

Achteraan Martijn, Gerard, Paul, Robin, Peter, Brigitte en Marcel. Vooraan Gé, Vera, Martin, Anja, Cor Knielend Frans

Overigens ging de kou door merg en been, heen en terug wandelend naar de sporthal. Maar rennend had ik er geen moment last van. De muts ging al na 1 km af, de handschoenen volgden al snel. We liepen door prachtige laantjes, met mooi zicht zowel links als rechts op een bevroren vijvertje of gewoon besneeuwde duintjes. Enkele jaren geleden liepen we ook door de sneeuw. Toen liep ik met Cor Ruigendijk en Michel Bliek. Een uitspraak van Michel schoot mij even te binnen:

“niet zo stampen heren, de sneeuw valt van de bomen”

Lopen en genieten, dat had ik me voorgenomen. Dat lukte. Natuurlijk probeerde ik een tempo vast te houden en onderweg dacht ik stiekem dat een 1.50. wel leuk zou zijn. Maar het was geen drijfveer. Of toch wel? Ergens na een bocht met nog 2,5 km te gaan begon ik toch iets te versnellen. Als ik dat zou doorzetten dan…

Cor was ik kwijt. Bijna de hele loop liepen we bij elkaar. Evenals Jan die goed in vorm was. Gerard was ik ook kwijt, maar die kon ons voortdurend zien lopen. Dat bleek ook wel na de finish. In no time waren we bij elkaar.

Eigenlijk was het jammer dat het voorbij was. Ik kwam niet opgebrand over de finish. Nee, gezond over de eindstreep. Ik was bijna, ja bijna, jaloers op de 30 km lopers….

 

 

Read Full Post »