Archive for april, 2016

Nét geen pr. Maar….

Johan haalde mij over mee te gaan naar Krommenie. Niet voor de mooiste 10 em die ik in Noord-Holland kan bedenken, nee, voor een 10 km. En waarom ook niet. Een recente 10 km tijd is goed om tijdens een training te gebruiken. Daarbij is Krommenie lekker dichtbij. Vlak na mijn “ja” drong tot mij door dat een 10 km nou ook weer niet een makkie zou worden. Voor een 10 km moet je hard werken.

Coach Henny hoorde het en appte bijna ogenblikkelijk een trainingsopdracht: 6 x 1500 m op 10 km tempo. Dat kon geen kwaad. Daarmee sleepte ik uiteraard de dinsdag groep ook even mee. Geeft niet. Zijn gaan volgende week aan de bak bij onze eigen dcd-loop.

Deze week hakte Jan de knoop door om ook naar Krommenie af te reizen en gisteravond meldde ook Rogier zich. Voor Johan mij oppikte vanmorgen was ik al drie keer naar het toilet geweest. Ik voelde overal pijntjes. Ik had slecht geslapen. Kortom: wedstrijdspanning.

Op de baan bij Lycurgus gaf ik de regie in handen van Johan. Hij regelde het inlopen. Hij regelde het tempo tijdens de race.

Over de loop kan ik weinig zeggen, althans niet over de omgeving. Niet echt op gelet. Ik was puur met lopen bezig.Het is niet mijn parcours. In het verleden was een 10 km daar twee maal een ronde om Noorderham. Dat liep heerlijk. Nu was het kriskras door het dorp. Stoepje op, stoepje af. Ongelijke straatjes. Scherpe bochten. Geen fijne route.

Johan had goed het tempo erin. Meteen vanaf het begin. Zoals een tien (of een 5 km) gaat; meteen werken, meteen tempo. Na 5 km had ik het best even moeilijk. Rogier waren we overigens al kwijt geraakt. Ik zag dat we richting Krommeniedijk liepen. Zouden we dan via Noorderham terug gaan? Dan zou het meer dan 10 km worden.. Maar nee, voor Krommeniedijk sloegen we links af. Enfin…lopen moest ik

Krommenie Johan en Martin

Net als Chiel en Henny, in Spijkenisse respectievelijk Woudenberg, was Johan goed bezig als haas. Hij liep iets voor mij. En het was mijn eer te na het gat groter te laten worden. Af en toe hoorde ik een zachte stem: “nog maar drie kilometer. Kom op Martin! ” of “houd nog even vol”

Op de atletiekbaan zette ik nog even aan. Het voelde fantastisch ware het niet dat ik het in de laatste bocht even erg benauwd kreeg. Ik moest echt even gas terug nemen.

Met 44’48” ging ik over de finish. Een tijd waar ik heel erg blij mee ben.

Is het een pr? In de auto kon ik daar nog geen zinnig woord over zeggen. Wacht…even op mijn eigen site kijken….pr was…gelopen in De Kwakel in 2011…44’47”.

Als ik vandaag 2″ sneller had gelopen….

Nou, niet gek voor een 50+er denk ik dan maar!

Johan bedankt voor het Hazen. Henny bedankt voor de ertussen geschoven training.

Maar…

Vanmiddag kreeg ik van Jan de officiële  uitslagen  doorgestuurd.  Daar staat toch echt 44’43”. Ik wist niet wat ik zag. Dus net wél een pr!

Gaaf!

Krommenie Rogier 416

Rogier

Krommenie Jan 416

Jan

 

 

 

 

Advertenties

Read Full Post »

Rondje Uitgeest

Van de reguliere zondag loopgroep waren nogal wat leden verhinderd. Vakantie, andere bezigheden, liever wat korter etc.

Het zag er naar uit dat ik alleen met Arjan en Paul zou lopen. Geen enkel probleem. Ook al zou het een duoloop worden. Die vrijheid is er nu eenmaal. Men kan, zeker op de zondag, iets anders hebben. Gisteravond appte ik nog even met Johan. Wat wel vaker voorkomt de laatste tijd. Passie voor lopen, zoekt passie op denk ik. Mooi mens ook. Leuk om in gesprek mee te zijn. Johan hoorde van mijn 22 km plan.

“waar ga je lopen?”

“richting Uitgeest”

“Ja, maar ik wil het duin in, dat trekt als een magneet nu!”

Johan heeft daar wel gelijk in. Het is mooi weer. Licht en dan, met de donkere periode achter ons is het echt heerlijk om daar te lopen. Toch wilde ik juist vandaag richting Uitgeest lopen. Een rondje wat in mijn hart zit. Holland op zijn mooist daar. Langs boerderijen, het Uitgeestermeer, leuke fietspaden, weilanden…

Johan was om. En hij kondigde aan Jacco mee te nemen. Leuk! Het werd daarmee een pure Dem aangelegenheid.

Vanmorgen stond ik klaar op de afgesproken plaats. Met al snel Arjan bij me. In de verte zag ik Jacco en Johan aankomen draven. Ik zag meteen dat die aardig de gang erin hadden. Als dat maar goed zou gaan. Ik wilde graag op 5’20” gaan lopen en de laatste 5 km versnellen. Maar met deze heren erbij… Ik draaide mij om en zag Frank Jansen op ons af rennen. Ook dat nog! Allemaal gasten die goed zijn voor een marathon rond de drie uur. Ik voelde mij een nijlpaard tussen renpaarden. Want, vlak lopers als Martijn en Paul ook even niet uit.

Nou ja lopen maar. En natuurlijk, die 5’20” kon ik op mijn buik schrijven. Het werd iets sneller. Jacco mompelde nog dat een duurloop niet zo snel hoeft. Je moet de eerstvolgende keer weer een kwaliteitstraining kunnen neerzetten. Daar geef ik hem gelijk in. Maar op zich was het eigenlijk wel te doen zoals we liepen. Iedereen praatte er ook makkelijk bij. En ik genoot. Het liep lekker. De omgeving vind ik echt om door een ringetje te halen. Zeker als je eenmaal bij Krommenie bent aangeland. Dat riet steekt nog mooi geel af bij het groene gras en het schijnbaar blauwe water.

Rond de 17 km begonnen Arjan en Frank te versnellen. Volgens afspraak. Paul haakte aan. Martijn was door zijn reserves heen. Ik besloot even bij hem te blijven. Weer bij Busch en Dam aangeland stonden Johan en Jacco ons op te wachten. Gezamenlijk begonnen we aan de laatste 5 km. Niet versneld, het zat er bij niemand meer in. En passant kwamen we nog een fietsende Ralph Apeldoorn tegen. Op een moment dat ik even voorop liep, met Johan Jacco en Martijn enigszins achter mij, kwam Ralph naast mijn fietsen:

“heb jij ze nou aan het zuurstof gekregen?”

Wat een heerlijke loopochtend!

Read Full Post »