Archive for december, 2015

Zwarte route

IMG-20151227-WA0002

Editie nr onbekend.

Het is nu eenmaal een mooie route, om de hoek. Mij leek het een leuk idee om de groepen M2 en G van de zaterdagtrainingen te vragen deze route te lopen. Door de kerstdagen viel de reguliere training uit. Dit zou een mooi alternatief kunnen zijn. Geen interval. Gewoon lopen. Daarbij was het voor enkele Egmond lopers een mooie pittige duurloop.

Ik rekende op niet al te veel lopers. De gevorderden draaien hun hand niet om voor een 17 km. Maar voor M2 lopers is het best wel even een dingetje.

Op de parkeerplaats wachtte mij een grote verrassing. Maar liefst 21 liefhebbers waren om 9 uur present. Voor de zekerheid had ik wel collega-trainer Frans laten opdraven. Als die nou lekker op tempo zou gaan lopen met de snellere lopers dan zou ik wel met de rest op pad gaan.

De eerste 2,5 km liepen we gezamenlijk en bleef de boel mooi bij elkaar. Frans stelde voor om nog even wat los te draaien en daarna gingen we toch echt de tempo’s oppakken. Je zou denken dat de natuur hier nu het minst aantrekkelijk is. Al het groen is weg. Toch vind ik het persoonlijk nu ook mooi. Deze route kan je altijd lopen. Als extra attractie hadden we een aardige wind tegen, juist op de momenten dat het toch al wat zwaarder is op dit parcours, namelijk bij het naar het west en zuiden lopen.

Voor enkelingen was het een keuzemoment. Gaan we met Frans mee? En dus op tempo. Of blijf ik bij Martin? En dan lekker rustig. Rik bedacht zich even later en snelde nog achter Frans aan. Hij wist nog niet wat hem later te wachten zou staan.

Bij M2 ontstond er op een gegeven moment ook wat verschil. Cor kwam even terug rennen maar ik sommeerde hem met de groep lekker door te lopen. Ik bleef achterin bij onder andere Piet en Alex. Die uiterst betrouwbare Alex had inmiddels zijn diesel ingesteld op een tempo die hij tot het eind aan toe zou vasthouden.

Hoeveel heuvels zijn er eigenlijk?..of Hoeveel heuvels krijgen we nog?.. Nou, ik doe daar geen uitspraken meer over. Elke keer weer denk ik, o ja, deze is er ook nog. De route blijft verrassen.

Voor enkele lopers was dit vandaag een afstand record, en dan ook maar meteen een zware. Anderen hadden het eerder gelopen, maar liepen wat sneller dan voorgaande keren. Good old Gé (63) had ondanks zijn respectabele loop verleden, en ondanks dat ook hij om de hoek woont, deze route nog nooit gelopen. Nu wel!  Voor iedereen een andere invulling.

Over invullen gesproken, o nee, aanvullen. De koffie met appeltaart was weer lekker bij Johanna’s hof…

IMG-20151227-WA0004

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Read Full Post »

Spijkenisse

Spijkenisse 2015

Het begint op een traditie te lijken dat lopen in Spijkenisse.

2011 marathon 3.44 (toen een pr)

2012 halve marathon 1.39 (nog steeds mijn pr)

2014 marathon 4.00, geen pr maar op dat moment erg blij met die tijd.

2015 halve marathon

Dus, Spijkenisse lijkt gebeiteld. Als ik daar ga lopen kom ik blij thuis.

Na Texel, eigenlijk al iets ervoor, begon ik wel erg lekker te lopen. De trainingen waren elke keer een feestje, of het nu met mijn dinsdag groep was of alleen op donderdag; het maakte niet uit alles liep goed.

Dan werd het dus tijd om eens een halve marathon te pakken en die dan weer eens te lopen in een tijd die bij mij past. Niet die pr van 1.39. Dat zou mij nooit gaan lukken. Maar de 1.45 aantikken leek goed binnen het bereik. En zo begon ik te trainen. Doel: Spijkenisse in 1.45.

Kan ik dat alleen? Ja, in theorie wel maar het leek mij goed een haas te strikken. Mijn oog was op Michiel gevallen. Die loopt een halve marathon makkelijk onder de anderhalf uur. Dan moet hij mij met gemak naar die 1.45 kunnen hazen.

Ik vroeg het hem recht op de man of, op Twitter. En het antwoord was in no time een “ja, ik zal er zijn”

Marnix vroeg op een gegeven moment wat ik van plan was in Spijk. Na mijn antwoord gaf hij spontaan aan mee te lopen. En gisteren hoorde ik dat ook Milan van de partij zou zijn. M, M, M & M dus…

Wat een hazen had ik zeg! Vorig jaar trouwens ook al, met Niels, Onno en Ron. En deze keer was het ook weer om in een boekje te zetten. Ze hielden mij continu uit de wind. Marnix pal voor mij, Michiel wisselend links, rechts, schuin voor etc. Michiel nam de taak zeer serieus. Hij trok mij letterlijk een keer aan mijn hemd omdat ik in aanvang iets te snel ging. Af en toe gebaarde hij dat ik iets moest temperen. Ik moet zeggen, het grootste gedeelte keek ik niet op mijn klokje. Het zat wel goed met deze gasten om mij heen.

Het gekozen tempo was goed. Sneller zat er niet in, maar hoefde ook niet. Het doel was niet een pr, maar die 1.45. Meer hoefde niet. Voor mij werd gaandeweg duidelijk dat het trainen volgens het schema een schot in de roos was geweest. Nergens liep ik boven mijn macht, nergens had ik het gevoel dat het buiten mijn bereik zou liggen. Natuurlijk, zo rond de 17 km werd het wat minder gemakkelijk, maar nog wel te doen. Juist daar begon ik weer wat meer op mijn klokje te kijken. Alsof dat zou helpen…

Ook daar waar niet een rem, maar een steun nodig was liet Michiel ook merken goed in zijn rol te zitten. Zeer motiverend, licht ‘duwend’ kwamen we steeds meer in de buurt van de eindstreep.

Een mooie route trouwens, met zelfs nog een stukje door Spijkenisse centrum. Maar al zouden we door de mooiste stad van Nederland zijn gelopen of door de mooiste polders van Zuid-Holland; ik was puur met lopen bezig. Met lekker lopen welteverstaan.

Mijn klokje gaf 1.44.36 aan op 21,1 km. Yes! Ik kan het nog!

Dank aan Henny, Jan, Michiel, Marnix en Milan en zeker ook de bikkels waar ik meer train!  Dit is een heerlijke afsluiting van mijn loopjaar!

 

 

Read Full Post »