Archive for november, 2015

Trainen

Donderdag, mijn enige loopdag zonder maatjes of een groep. En eigenlijk wil ik dat erg graag zo houden. Even alleen eruit. Niets hoeven zeggen. niet hoeven luisteren. Stilte om me heen.

Maar afgelopen donderdag was het heel erg moeilijk om na het werk van de bank af te komen. Eigenlijk had ik niet eens op die bank moeten gaan zitten. Op de telefoon kijkend zag ik dat ik een oproep had gemist. Gerard. Ik belde terug maar kreeg hem niet te pakken. Net dat ik het toestel wilde wegleggen floepte er een whatsapp binnen..”ga je nog lopen”

Gerard wilde mee. En eigenlijk kwam mij dat even goed uit. Sterker nog, ik zocht vliegensvlug mijn loopkloffie bij elkaar en de zin om te lopen was meteen aanwezig.

Mijn plan was 4 x 2000 meter op halve marathon tempo. Gerard maakte het niets uit, zo makkelijk als hij is. En daar gingen we. Er stond nog best wel wat wind, of het regende weet ik niet eens meer. Dat zegt wel iets over hoe het lopen ging: heerlijk! Ik kan hier wel even noteren dat we allebei liepen te bikkelen én te genieten.

Vandaag de duinloopgroep. Een klein gezelschap gevorderden. Ik gaf de mannen de keuze tussen twee trainingen. Men ging voor de drie km route. De route heb ik zelf eens uitgedacht. Half onverhard en met vier heuvels. Een mooie route waar zowel kracht als coördinatie bij te pas komt. Maar ook met wel wat gemak in de zin van een kilometer op een  mooie vlakke weg. Mijn opdracht luidde het drie keer te lopen, de laatste keer competitief.

Al bij de tweede ronde zag ik iets ontstaan. Paul begon al wat te testen en ook Robin wilde even tempo maken. Van Arjan en Iwan verwachtte ik dat zij als snelsten het parcours over zouden schieten. Paul bleek in ronde twee de baas te zijn. Maar, bij de derde ronde, zou luidde toch echt mijn opdracht, ging het als wedstrijd gelopen worden. Iedereen klaar….go!

Eigenlijk had ik maar wat graag bij de finish blijven staan. Maar ik liep zelf ook mee, met plezier. Door alle bochtjes en heuvels kon ik niet goed meer volgen hoe de kaarten werden geschud. Uiteindelijk had Arjan zijn krachten goed verdeeld en was de snelste. Paul liep goed maar werd op de laatste 50 meter nog even geklopt door Iwan. Mooi om te zien dat men krachten gaat inschatten en goed gaat verdelen.

Nieuwkomer Rik bij de gevorderden mag niet meer terug naar de middengroep. Prima loper, die al snel na de toppers, en ruim voor mij over de eindstreep denderde.

Advertenties

Read Full Post »

Solo

2015-10-24 10.03.02

Dinsdag zouden we met de groep de Lumberjack doen. Dat is een stevig programma, alhoewel je het zo stevig kan maken als je zelf wil. Maar, doe je het zoals het zou moeten, dan heb je een fikse klus. En voor dat klusje vond ik dat er te veel wind stond. Een storende factor. Het was uiteindelijk droog maar toch koos ik voor een wat gemakkelijkere training. Na elke 1000 meter een versnelling gedurende 500 meter. Is het tempo iets lager vanwege de wind dan is dat maar zo.

En toch..die gekke Lumberjack bleef maar in mijn hoofd zitten. Er stond vandaag weinig of geen wind. Het regende niet. Meteen uit het werk schoot ik in mijn loopkloffie (korte broek, korte mouwen…op 12 november)  en ik sjeesde naar het duin. Een mooie rustige omgeving. Geen storende factoren. Alle concentratie op het lopen. Ik zou voor de volledige versie wat tijd en parcours te kort komen maar dat mocht de pret niet drukken. Zoals ik het in het hoofd had zou het toch een mooie training zijn.

In het verleden rustte er geen zegen op mijn donderdagloopjes. Altijd stevige wind, of benen die er de brui aan gaven. Nu met inlopen al kon ik een glimlach niet onderdrukken. Ahh heerlijk die frisse lucht. Richting de kruisberg moest ik nog even om een grote groep vluchtelingen heen die nu tijdelijk in Heemskerk verblijven. Zij pakten de hele breedte van de weg. Geen punt, ik pak de berm wel 🙂

Voor de kruisberg naar links en hup, mijn eerste versnelling van 400 meter. Yes! Halverwege zag ik een echtpaar, nee geen vluchtelingen, breeduit over de weg lopen. Ik riep op tijd: “Goedemiddag!” Het stel schoot meteen naar links. Ik zag toen dat het vrienden van mijn vader waren. Ze trokken een blij gezicht, denkend dat ik wel even een praatje zou maken. Maar; niet als ik in een versnelling zit!

“Sorry, ik moet door!”

Pauze.,,, En ja, het piepje ging; weer 400 meter. De benen hadden er nogal zin in. Ik moest de handrem iets aantrekken. Een man in een booster kwam mij tegemoet. Ook zijn gezicht klaarde op. Wederom een vriend van mijn pa. Hij zette zijn karretje meteen stil..

“Sorry, ik moet door!”

Gelukkig bleef het bij deze bekenden. Een beetje bezwaard voelde ik mij wel. Loop ik met anderen dan heb ik als reden dat ik met de groep mee moet. Nu liep ik verbeten door. Maar je moet maar in zo’n flow zitten dat het bijna vanzelf gaat. Stoppen gaat dan echt niet. Al was het de prinses van Noorwegen die…nou ja, bij wijze van spreken dan.

De route te kort. Na 4 x 400 m volgde 10 minuten op halve marathon tempo. Dat ging ook al vanzelf. Ik kortte op mijn manier het programma iets in. 12 km genieten. Er zijn hardlopers die gruwelen van een interval. Voor mij is het genieten met hoofdletters.

Vreemde vogel ben ik.

Read Full Post »