Archive for november, 2013

Strand Terschelling

Strand Terschelling

Het ging dus niet door. De marathon op Terschelling werd niet gelopen.

Het viel niet koud op mijn dak. Ondanks dat ik er klaar voor dacht te zijn en zin in het weekend had, leek de marathon nog zo ver van mij af te staan. De lange duurlopen gingen goed. Op zich zou ik 42km goed moeten kunnen verwerken. Toch, de wind wakkerde aan en daarmee groeide de afstand naar de marathon voor mij. Wendy had aangeboden haar halve marathon nummer aan mij te geven in het geval ik er toch van af zou zien. Zij voelde op haar beurt weer aan dat ik twijfels had. Die had ik ineens ook. Windkracht 5 of 6, nou ja, dat is dan maar zo. Maar windkracht 6 met harde windstoten erbij.  Het trok me niet, of beter; dáár  was ik nou weer niet klaar voor. Het zou mij veel te veel energie gaan kosten.

We hadden heerlijk bij Niels en Mel zitten eten, lees bunkeren (of heel netjes stapelen), toen Niels op twitter een melding zag van afgelasting, Nee toch? Ja, echt. Een hardloopevenement wordt nooit afgelast. Deze nu dus wel. Zeg maar, afgeblazen. Niels keek of hij in zijn edele delen was geknepen. Werd stil, luidruchtig en weer stil. Ook ik was niet echt blij. Mentaal had ik me schrap gezet. Na twee minder geslaagde marathons had dit mijn revanche moeten worden. Ik zou sowieso toch wel de hele hebben gelopen. 

Eventueel mochten we van de organisatie de volgende dag wel de halve lopen, als die wel door zou gaan. Maar ook die werd weggestreept. Ik dacht mezelf te kennen en deed er luchtig over. Het is niet anders. We hebben een fraai weekend gehad. Terschelling is een prachtig eiland. Punt uit. Maar het uitte zich bij mij toch ook. Ik pakte de bus naar West Terschelling en zou met Niels terug richting Oosterend lopen. Niels was lopend naar West gegaan. Daar in West trof ik hem niet, wachtte even, kreeg het koud en begon maar te lopen. We liepen elkaar dus mis. Na 2km belde hij. In plaats van terug lopen liep ik verder, als een kip zonder kop. Warhoofd die ik was. 

Het liep verder prima. En ik was niet de enige. Zo links en rechts sprak ik met diverse lopers die ik inhaalde dan wel lopers die mij inhaalde. Na pakweg 13km draaide ik naar links en weer naar links om tegen de wind in weer een stukje terug te lopen. Het was eigenlijk goed te doen. Op zich had ik dit nog wel even vol kunnen houden. 16km had ik me voorgenomen te gaan lopen. Ik hield me eraan. 

Daar kreeg ik later spijt van. Ik was echt opgeladen en voorbereid op een lange afstand. En dat is geen 16km. Ik voelde het ’s avonds en de volgende ochtend. Het lijkt wel of de benen meer willen. 

Men begon te vragen of te vissen naar mijn plannen met het oog op de marathon. Ging ik een alternatief zoeken?

Nee, dat deed ik niet. Mijn plan was om ná Terschelling weer even wat korter werk te gaan doen. En eigenlijk keek ik uit naar het trainen voor de halve marathon eind december. Om me nu weer verder mentaal en fysiek voor te bereiden op een hele marathon, in Purmerend, Diever of weet ik waar…nee. 

Even een reset momentje!

 

Het duurvermogen ga ik onderhouden, en van het opgedane duurvermogen hoop ik gebruik te maken bij het lopen van een halve marathon volgende maand. Daarna pas ga ik weer langzaamaan opstarten en naar een marathon toe werken. 

Reset!

Reset!

Advertenties

Read Full Post »