Archive for mei, 2013

10em Schagen

De loop heeft een nieuwe naam gekregen, maar heel eigenwijs noem ik het in mijn blog nog even de 10em van Schagen.
In 2006 liep ik er voor het eerst, en het was ook mijn debuut toen op deze afstand. Het is mijn eigen traditie geworden daar deze afstand te lopen.
Deze keer ging ik er op af met Henk, Wendy en Nico.
Schagen
Nico is lid van DEM en traint zowel op de woensdag op de baan als op zaterdag in de duinen. Zijn vrouw zou de Marikenloop doen, Nico nodigde ik uit met mij mee te gaan om in Schagen te lopen.
Vandaag was er dus de Marikenloop en de marathon van Leiden. Twee publiekstrekkers. En toch ga ik dan naar het stadje Schagen.
Slechts 160 starters op de 10em, dus geen mega evenement. Precies de reden voor mij om juist daar dan heen te gaan.
En ik had nog een doel; het lopen van een pr.
Natuurlijk, er stond veel wind. En die heb je daar, hoe je het ook went of keert, altijd gewoon midden in het gezicht. Het is niet anders. Starten en lopen….
Binnen de stad is het even dringen en de eerste 2km kwam ik daardoor niet echt op tempo. Dat is misschien voor mij wel goed ook. Maar eenmaal buiten de stad is er alle ruimte. En wind. Meteen bij het verlaten van de ‘bewoonde wereld’ werden we getrakteerd op windje tegen. Verbeten probeerde ik de tijd te blijven lopen die ik zou moeten lopen. Aansluiting bij een groepje had ik niet, die gingen óf te snel of te langzaam. Op de dijk achterin het parcours viel het even goed tegen om het tempo erop te houden. Ik hield maar voor ogen dat aan het eind ervan we een weg op zouden draaien waarbij we meteen wind mee zouden krijgen. En zo ging het dan ook. Nu kon ik kiezen voor enige herstel, want tegen de wind in lopen kost wat energie, of tijd winnen door dan juist wat aan te zetten. Zonder te overdrijven koos ik voor het laatste. Even wat gas erop. Daarna volgde de tweede ronde, wederom tegen wind in.
In de verte zag ik een roodharige man en nog iets verder een vrouw met een blonde staart en een wit T-shirt. En ook zag ik op mijn klok dat ik het tempo even niet kon vasthouden. Als dat zo doorging dan …geen pr. Weer draaiden we de dijk op en ik werd wat nijdig. Eerst maar eens die man inhalen. Kennelijk had hij de vrouw in het vizier gehad want het verschil tussen hen was kleiner geworden. Na de man had ik ook snel de blonde vrouw ingehaald. Mijn tempo was ondanks de wind toch wat omhoog gekropen.
Ik jutte de vrouw op om bij me te blijven. Door haar aan te moedigen ging ik zelf nog wat harder.
“kom op kanjer, we gaan er tegenaan”
Ik hielp haar, maar uiteindelijk ook mezelf.
Wat nou wind?!
Opzouten nu, dit is mijn 10em. Ik kom hier voor een pr en die zal ik lopen ook. Beiden liepen we als een tierelier naar de geliefde afslag, naar de luwere laatste 3km.
De laatste 3km liepen vlot weg. Het tempo hield ik vast, verbeten.
De pr was in zicht, de finish was in zicht.

Zo dan! Ik wilde al langer eens onder die 1:15 en daar zit ik nu eindelijk onder!

Schagen 2013—-1:14:39!

Advertenties

Read Full Post »