Archive for april, 2013

Afbeelding

Het rondje pak ik vaker. Het is meteen goed voor een fiks aantal kilometers. Nadenken over hoe te lopen is niet nodig. Het kan nagenoeg gedachtenloos. Nu ik thuis zit en dit opschrijf besef ik me dat ik het ook misschien wel gedachtenloos heb gelopen.

Over hoe het was zou ik een blog van voorgaande keren kunnen kopieren en hier onder plakken. Ware het niet dat het lopen wel erg soepel ging. Er kleefde deze keer geen opdracht aan. De coach liet me zonder missie gaan. Lopen op gevoel. En dat deed ik dus.

De berichten over de temperatuur waren positief, maar er klonken wel woorden als fris en koel. Ik keek even op mijn telefoon en zag dat het inderdaad maar drie graden was. Lange tight en lange mouwen dan maar. Daar had ik binnen 2 kilometer wel spijt van. Het was al snel warm. De eerste kilometers gebruikte ik om even los te komen. Daarna schakelde ik over op een tempo rond de 5’25”. Dat tempo zou ik vast proberen te houden. Eigenlijk hoefde ik weinig op de klok te kijken. Dit voelde lekker en volhouden leek geen probleem. Het zou ook nergens moeilijk gaan worden. Onderweg naar Assendelft liep ik nog even Dave tegen het lijf. Hij al op de terugweg, ik nog lang niet.

Het is zondag. Een rustdag. Afgezien van de kerkelijke inhoud ervan, was de rust merkbaar. Geen wind en geen regen maakt het stil in de polder. In de verte zag ik dat de windmolens niet bewogen. Het water in de vaart van Nauerna was rimpelloos. Alleen de waterkippen en enkele eenden zorgden voor wat beweging. De zon deed zijn best en het zweet guste van mijn hoofd.

Helaas was ik al weer snel door dat koddige Nauerna heen. In de haven was het ook stil. In de natuur worden de kleuren weer feller. Het gras is groener, het riet wit/geel. In het gras zat een gitzwarte kat roerloos voorzich uit te kijken. Het was er muisstil. Nee toch niet…pats!

Gaandweg kon ik beredeneren dat ik wat kilometers te kort zou komen. 27km was eigenlijk de bedoeling. Zou ik een omweg maken? Nee, ik besloot dat ik liever even wat ging versnellen. Even zien of dat er na 19km nog in zou zitten.

Het zat er in.

Met een big smile liep ik mijn eigen straat weer in. De buurtjes Harm en Kim liepen nog even op mij in.

Ook lachend.

Advertenties

Read Full Post »

Half hollend Nederland liep vandaan in Rotterdam, tenminste, dat idee zou je gaan krijgen als je de media wat volgt. In Diever moest ik uitstappen op pakweg 35km en ik moest voor mijn gevoel nog wat kwijt. Er was iets niet af gemaakt. De coach opperde dat ik revanche zou kunnen nemen in Rotterdam. Nou nee. Het is een marathon met een leuke sfeer maar mijn gedachten gingen nu even niet daar die afstand uit. Mijn oog was gevallen op Den Helder. Een halve marathon. Voor mij een mooie overzichtelijke afstand. Met de marathon trainingen nog in de benen zou ik daar maar naartoe gaan.

“Of all places” zei Niels een keer over Spijkenisse. Daar in het zuidenste zuiden van Zuid-Holland. Van Den Helder in het uiterste noorden zou je dat ook kunnen zeggen. Toch mogen we de halve van Den Helder niet zomaar een lokaal loopje noemen. Het is een heus evenement. Met een leuk deelnemersveld. Maar liefst 251 lopers voor de 13,7km en ruim 400 lopers voor de halve marathon. Een evenement met ook een kidsrun, muziek langs de kant en een startschot door een kanon wat een enorm kabaal maakte. En, niet onbelangrijk, redelijk veel publiek. Een enthousiast publiek.

Op twitter heb ik al enige tijd contact met Remco. We hebben elkaar een keer ontmoet, toen hij als gast meeliep in de duinloopgroep. Het toeval wil dat hij nu ook Den Helder had uitgezocht om deze run met zijn maatje Wesley te gaan lopen. Misschien zou Niels ook op komen draven. Hij wist het nog niet helemaal zeker maar ook hij stond er klaar voor de start!

Halve van Den Helder 2013_1_519

Remco en Wesley hadden er flink de sokken in. Ik vond het prima maar zou daar niet aan mee doen. Proberen rondom de 4’45” te lopen was mijn doel.

“In Den Helder waait het altijd” Het wordt vaak gezegd. En dat klopt ook wel. Toch laat mij dat er niet van weerhouden om juist daar dan te gaan lopen. We wonen in Nederland en daar kan je van alles meemaken. Kou, warmte, regen en wind.  We nemen het zoals het komt. De wind speelde wel parten. Er zitten wat kilometers bij waarbij mijn tempo flink omlaag tuimelde. Uiteraard op een recht stuk langs de dijk. Gelukkig kon ik in een treintje meelopen en wisselden we voortduren dan koploper. Dit duurde 2 á 3km. Daarna maakten we een bochtje naar rechts en vanaf dat moment, langs de zee lopend, hadden we de wind in de rug.

Een man uit Sneek kwam naast mij lopen en met zijn tweeën maakten we de klus af. Een halve marathon loop ik graag en ik heb er ook al een heel rijtje gelopen de afgelopen jaren. Het was vandaag even werken maar toch ging ik op de juiste manier de finish over. Niet kapot. Niet afgemat. Lekker lopend!

Revanche kunnen we zeggen. Deze halve marathon liep ik in de derde tijd ooit.  Spijkenisse staat nog steeds op 1, Texel 2 en nu Den Helder op 3 voor wat betreft mijn tijden.

Remco 1.40.20

Wesley 1.41.31

Martin 1.42.51

Niels 1.51.41

LINK naar Video

Read Full Post »

…I have had marathons that I wish I could forget, but I really learn more from the bad ones than the good ones! …

Hierboven een citaat uit de mail die ik ontving van een canadese ultraloper. De man heeft al meer dan 20 marathons gelopen. Zijn beste marathon liep hij in 2:37.

Wat hij schrijft is waar. De dagen na Diever heb ik ook flink na lopen denken over waar het mis zou kunnen zijn gegaan. Moet dat? Kan je niet gewoon zoiets vergeten?

Nee het moet niet. Maar nee, gewoon zoiets vergeten gaat niet. Ik neb nu eenmaal niet het type loper dat lukraak marathons kan lopen. Twee, hooguit drie per jaar is mijn tax. Met dat aantal houd ik het plezier erin. En met meer marathons gaat me er eenvoudig weg te veel tijd in zitten. De marathon krijg ik niet cadeau. Daar moet voor getraind worden. En er moet voor omvang worden gezorgd. Dus, lange duurlopen maken.

De voorbereid was deze keer beter dan ooit. En toch strand ik dan ergens na 34 km. Ik heb mijn blog zelf ook nog eens nagelezen en in principe heb ik het goed neergezet. Toch zijn er mensen die het niet goed lezen en van mening zijn dat ik afhaakte door vermoeidheid. Nee dus. Ik was niet moe. Integendeel, ik barstte van de energie. Buiten adem was ik ook niet. Voor mijn gevoel zat ik nog niet in zone drie, de zone waarin je het praten liever achterwege laat.

Twee raadgevingen had ik beslist in mijn zak gestoken. Die van Onno “Vergeet niet te genieten!” En die van Ton “Focus je op het lopen”

Zo ging ik weg. Heel bewust met oog voor de omgeving, het genieten, en het lopen. De lat lag niet hoog. Een pr hoefde niet zo nodig. Lekker lopen wel. Dat lukt ook zeker. Tot en met die 34 of 35 km. Het zijn echt de benen en voeten geweest die me deden beslissen te stoppen. Het voelde niet goed. De boel stuklopen wilde ik niet.

Het klinkt nuchter, en dat was ik ook. Toch valt het enkele dagen later tegen. De klus is niet af. Ik had graag willen schrijven dat het mijn mooiste marathon was geweest. En eigenlijk moet ik dat ook gewoon schrijven. Het is dan geen loze kreet. Die marathon is prachtig. En ik ga terug. In 2014 doe ik hem weer. Maar dan, als het even kan in zijn geheel!

Het niet kunnen afmaken is een samenloop van omstandigheden geweest. Kleine zaken die ik de volgende keer anders aanpak.

Nu de focus op de marathon in Noorwegen in juni, en de Berenloop op Terschelling.

Voor die tijd pak ik nog ergens een halve marathon om even stoom af te blazen. Met plezier. En ook het trainen gaat vanaf vanavond weer beginnen. Ook weer met alle plezier!

Diever 6

Uitgestapt. Met rechts Albert en nog achter mij Eric.Diever 5

 

Read Full Post »