Archive for december, 2012

Twitrun

De tel ben ik kwijtgeraakt inmiddels, maar van de twiruns, of funruns in de Heemskerkse duinen was dit de derde editie. Gaat het vervelen? No way! Het blijft leuk. De groep verandert iets. Marcel, Marten, Onno en Yvonne blijven zeer trouw komen. Maar deze keer waren er toch weer wat andere gezichten tussen de lopers.

Deze zomer liep ik met een aantal dames door de duinen. Het  was een training zoals ik die ook wel bij DEM doe. Ze vonden het voor herhaling vatbaar. Yvonne liet wel het woord ‘strand’ vallen. Dat moest volgens haar in het parcours worden meegenomen. Tja, dan moet ik wel buigen. Het is eigenlijk niet mijn ding. Ik stemde toe en vrijwel meteen vroeg Ton of hij dan ook mee mocht. Van het een kwam het ander en het aantal liefhebbers groeide. Dan geen training maar een twitrun. Met Wendy samen startte ik de organisatie.

twitterrun-heemskerk-01

Edwin, Rob, Onno, Marten, Edwin, Jan, Bianca, Dave, Paul, Tim,
Nesrine, Marcel, Yvonne, Wendy
Dave, Martin, Annelies, Jolande

Liefhebbers meldden zich, én, we haalden ook wat mensen over  toch eens mee te lopen. Zoals Bianca en Joke die nog niet zo heel erg lang lopen. Zij stemden toe en ik zag al snel dat we met twee groepen moesten gaan werken. Een wat rustiger lopende groep, en een groepje kilometervreters en snelheidsliefhebbers. Niemand minder dan Annelies van mijn eigen club stemde bijna meteen toe om te assisteren en met een ploegje een aparte route te gaan lopen.

Annelies gaf ik de vrijheid een eigen route te kiezen met als enige opdracht uiteindelijk op het strand van Heemskerk uit te komen.Ik zou met een groepje naar Wijk aan Zee rennen en daar vandaan via het Strand naar Heemskerk rennen. Een stukje mul zand en stevige wind van drie kilometer.

Zo ver was het nog niet. Eerst even gezamenlijk inlopen. Ik merkte al snel wat verschil in tempo. De mannen en vrouw vooraan moesten wat energie kwijt. Dat kon. Ik sloeg rechtsaf in een hoger tempo en liet Annelies linksaf gaan richting een grasveld welke ik haar van te voren had aangewezen. Ik zetten een leuk tempo in maar voelde meteen Nes en Tim op mijn hielen. Er waren er meer. Dit beloofde wat!  Op het grasveld was de andere groep in geen velden of wegen te bekennen. Geen enkel probleem. Annelies zou zich wel redden. Ik begon met wat dynamische oefeningen voor ik aan de daadwerkelijke route zou beginnen. Bijna aan het einde hiervan kwam de tweede groep aanzetten. Hierna scheidde toch echt onze wegen.

twitterrun-heemskerk-02

Onze route leende zich niet echt voor een hoog tempo: modderige paden, heuvels, plassen, rul zand, noem maar op. Maar er werd pittig doorgelopen. Eenmaal op het strand riep ik nog even iets als “ieder in eigen tempo..” En weg waren Nesrine, Tim, Edwin en nog een Edwin. Zo snel kan ik echt niet op dat strand wegkomen. Ieder zijn ding. Ik bleef achteraan lopen en dat gaf me de gelegenheid eindelijk eens met Rob of met Dave in gesprek te komen. Sommige mensen ken ik al enige tijd, of ik heb er zeer goed contact mee. Elkaar echt spreken is nog weer iets anders.

twitterrun-heemskerk-04

Na twee en een halve kilometer ontmoetten de groepen elkaar weer. Vanaf dat punt wilde ik zelf graag met de hele groep verder lopen. De run uitlopen met elkaar. Door zo nu en dan te ‘vegen’ of de snelle figuren een zijpad in te sturen lukte dat prima.

Na afloop zaten we even aan een lange tafel gezellig wat te eten en te drinken en na te praten. Leuk te zien dat het ook gewoon meteen met elkaar klikt en iedereen enthousiast met elkaar in gesprek raakt.

twitterrun-23-dec-koffie

nazitten bij de patatoloog

Ik moest in de lente maar weer eens zoiets plannen. Het blijft leuk!

Advertenties

Read Full Post »

Vorig jaar liep ik in Spijkenisse een hele marathon. Deze keer slechts de halve afstand. Maar onderweg bedacht ik me dat ik maar wat blij was dat ik niet 42km moest wegwerken!

De afstand zit tussen de oren. Maar ook in de benen, er moet voor getraind worden. Deze keer reed ik met Mieke en Edwin van mijn eigen club en Onno naar het evenement in Spijkenisse. Mannen hebben het nooit over kleding, hardlopende mannen zeker wel. Wij ook. Het was fris. Korte broek? Lange tight? Wij kozen allen voor de laatste optie, ook de andere Edwin die zich later bij ons voegde.

De Sparkmarathon is een groeiend evenement. Dat was te merken in de kleedkamers en de gebouwen om de start lokatie heen. Toch vond ik het in het startvak geen probleem. De ongeveer 300 marathon lopers, waaronder ook redelijk veel bekenden van me, startten 10 minuten eerder. Ik stond met Cor, Onno, Edwin v.d.P., Mieke, Edwin d. B. en Marc in het startvak. Marc ken ik al enige tijd, maar vandaag zagen we elkaar voor het eerst. Het was de bedoeling dat hij bij mij zou blijven lopen.

Spijkenisse. De route van de marathon vond ik verleden jaar verrassend mooi. Ok, enige industrie maar uiteindelijk vooral veel polder en natuur. Ik was benieuwd naar het parcours van de halve. Dat viel me niet tegen. Maar eerlijk gezegd was ik vooral met het lopen bezig. De coach had me wat tempi meegegeven. Het lukte me niet dit vast te houden. Uiteindelijk probeerde ik het ook niet meer. Onzin, het zat er eenvoudig niet in. Het was zaak me op het lopen zelf te concentreren. En dat ging verder  best goed. Helaas waren we Marc al snel kwijt, maar Cor , Edwin de B en ik bleven zeker tot ongeveer de 10km bij elkaar. Zwijgend. Het tempo wat we aanhielden leende zich er niet voor om ook nog eens leuke gesprekken te voeren. Lopen! Bij een drinkpost was Cor verdwenen en liepen Edwin en ik met zijn tweeën. We zouden deze halve marathon uiteindelijk ook zij aan zij uitlopen. Na veel polder kwamen we door een lieflijk plaatsje, Heenvliet, ik herkende het van verleden jaar. Een mooie welkome afwisseling op dit parcours!

800px-Heenvliet_012

Heenvliet

Het tempo wat ik liep lag niet eens zo gek veel hoger dan die van de hele marathon in Amsterdam. Toch vond ik dit voldoende. Ondanks goede trainingen. Ik wijt dit aan een korte maar vervelende buikgriep die mij vorige week trof. Het kostte mij enkele trainingen én, na een griep heeft het lijf tijd nodig om te herstellen. Het was te merken aan het tempo.

Overigens ben ik absoluut niet zuur over mijn uiteindelijke tijd. Integendeel. Over de finish komen in 1:39:57 zonder stuk te zijn, vind ik niet verkeerd. Bovendien liep ik 2 minuten van mijn pr af. Op het laatste stukje richting de finish zette ik wel even alles op alles om onder die 1:40 te komen. Het was immers op dat moment nog te halen. Door deze actie zijn Edwin en ik uiteindelijk niet tegelijk over de eindstreep gegaan. We hebben elkaar wel bedankt en gefeliciteerd, want we hadden heerlijk gelopen en dat is in mijn ogen toch echt wel heel belangrijk.

Spijkenisse 161212

21,1km

Martin 1:39:57

Edwin de Bruijn 1:40:26

Marc Klunder 1:41:08

Cor Ruigendijk 1:41:14

Onno IJperlaan 1:46:51

Edwin van de Plassche (DEM) 1:52:47

Mieke Heine (DEM) 2:04:45

42,195km

Mo Indrissi (DEM) 3:51:33

Gé Sinnige (DEM) 3:59:39

half-finish-116

Read Full Post »