Archive for november, 2012

Zeven Heuvelenloop

Eigenlijk had ik met mezelf afgesproken, ooit, om dit niet te doen. Naar Nijmegen reizen om er 15km te rennen. Niet dat ik neer kijk op de afstand, en al helemaal niet op de omgeving, maar het kost een hele dag en liever loop ik dan langer.

Maar goed, als dan één van mijn beste vrienden mij belt en, met de deur in huis vallend, mij vraagt of ik mee zou willen gaan naar deze mooie loop die ik toch echt eens zou moeten meemaken, dan ben ik ook weer binnen vijf minuten overgehaald. Snel daarna benaderde @loopmaatjes mij om in een team mee te lopen. Het lag nu dus gewoon op mijn pad.

team 2 met oa Sergio, Marten, Edwin, Onno, Berend, Martin, Vanessa en Machiel

Deze vriendelijke vent is helaas geblesseerd en dus liep hij niet mee. Na een leuke rit met Wendy en Edwin stond ik op een gegeven moment in het startvak met team 2 van @loopmaatjes. Cor hadden we er in meegetrokken en in het volgende startvak zou mijn coach wat treuzelen zodat ik met hem kon gaan oplopen.

De coach moest al snel mijn snelheid temperen. De inzet was een tempo van 4’40” en ik zat al onder de 4’30” Nou ja, de heuvels remmen wel  iets af maar ik zou uiteindelijk toch finishen met een gemiddelde van 4’34”

Zover was het nog niet. Eerst rennen! Afgezien van de reis heen en terug zag ik ook op tegen de drukte van dit evenement. De marathon van Amsterdam had ik als iets te druk ervaren. Mijn gedachten gaan nu iets meer uit naar de wat kleinere loopjes. Gelukkig was het aantal lopers hier in Nijmegen geen enkel probleem. Het was goed mogelijk lekker tempo te maken. De omgeving was een cadeau’tje. Een prachtig landschap waar de wind nog geen vrij spel had gehad. Er zat nog mooi blad aan de bomen. Het was gewoon onophoudelijk genieten!

Ergens op de heuvels was ik Cor, Henny en Edwin kwijt geraakt. Edwin kon ik nog zien lopen. Henny en Cor ergens in de verte. Het was niet anders. Marten bleef trouw bij me. Op een natuurlijke manier was hij mijn haas geworden. Zeer aangenaam loopgezelschap!

Edwin kon ik op een gegeven moment op de schouders tikken. Even bleef hij bij Marten en mij maar eerlijk gezegd was mijn focus nu op Cor en Henny gericht. Ik moest en zou hen voorbij, en uiteraard voor die eindstreep! Bij de laatste km leken ze nog ver weg, mijn tempo was inmiddels al 4’04” Bij de laatste 750 meter zag ik dat ik Henny niet meer kon pakken, Cor nog wel. Het was ook wel op het nippertje maar ik kon toch nog op hem inlopen!

Advertenties

Read Full Post »