Archive for oktober, 2012

Marathon Amsterdam 2012

En het zit er al weer op. Die marathon. Nou ja, alweer.. Het blijft een enorme opgave. Ook omdat de lat steeds hoger komt te liggen. Ooit nam ik me voor een marathon niet telkens in de zelfde stad te lopen en daarin te wisselen. Begin dit jaar schreef Onno zich in en prompt was ik ook al weer om. Nog even polshoogte gehouden met Niels, Ron en Michel en ja hoor, we stonden op een gegeven moment allen in geschreven. Daarmee ontstond ook de #020groep. We zouden ook 1 x per maand bij elkaar komen om te gaan trainen of een duurloop gezamenlijk te doen. Van mijn eigen vereniging zocht ook Martijn daar aansluiting bij.

Vanwege Rotterdam en Stockholm trainde ik toch al behoorlijk door. Na Stockholm had ik mezelf rust opgelegd tot 1 juli. Daarna begon het circus opnieuw. Het trainen ging erg lekker. Ik kan me nauwelijks iets van een dip herinneren. En wat ben ik blij dat ik bij elke duurloop aansluiting met de groep kon maken.

Ergens in augustus kreeg ik in overleg met Marek die mij wat begeleidde een andere coach: Henny. Na Amsterdam zou hij mij  gaan coachen maar, al ruim voor Mokum viel een schema in mijn inbox. Ik kon aan de bak.

In Spijkenisse liep ik een pr op de marathon die op dat moment op 3:44 kwam te staan.  Wat zou ik in Amsterdam gaan doen? Ik stelde een deel van de groep 3:40 voor. Voor Onno en Edwin zou het een sub4 worden.

Maar mijn coach dacht er anders over. Hij bekeek het resultaat van mijn trainingen, de damloop en de halve marathon van Texel. Na de damloop klonk al: “ga maar dromen van 3:35” Op twitter begonnen er al diverse mensen over 3:30 of nog sneller te praten. Nou dat zag ik toch echt niet gaan gebeuren. Henny wel. Hij vond dat ik een aanval moest gaan doen op de 3:30..Ok dan. Niet eigenwijs zijn en er gewoon voor gaan!

Vandaag was ik al op tijd in Amsterdam in de Hardloopwinkel waar we door Joan zeer gastvrij werden ontvangen met koffie en diverse lekkernijen! Wat een top service!

Ron, Ruben, Martin, Onno. En voor René, Barry en Cor

We gingen allen met een eigen schema de marathon in. Alleen Onno en Edwin zochten steun en gezelschap bij elkaar. Ron wilde wat langzamer starten dan ik. Hij hoopte mij later op de schouder te kunnen tikken. Tot 28, nee 29 km liep ik heerlijk maar kon niet de tijd op mijn klokje krijgen die Henny mij had meegegeven. Aanvankelijk niet door de enorme drukte later ging het wat beter maar echt van harte ging het niet. Die 3:30 liet ik op een gegeven moment maar voor wat het was. Tegen de 25km kon ik Barry even een hand geven, en pas tegen de 30km voelde ik de hand van Ron op mijn schouder. Het ging nog goed maar al snel had ik Ron hard nodig om mij er doorheen te slepen. Ik verbood hem min of meer om ervandoor te gaan. We spraken af gezamenlijk over de finish te gaan. Hij had daar geen probleem mee. Zijn pr lag net onder de 4 uur. Wat kon hem gebeuren.

In mijn ogen is de marathon van Amsterdam een mooie marathon. Dit jaar viel mij op dat er veel meer publiek was dan de voorgaande keren dat ik mee liep. En net zo enthousiast als in Rotterdam! En voor mij, het leek wel persoonlijk Hanneke van Dem die ik maar liefst drie keer hoorde roepen en twitteraars Karel en niemand minder dan mijn grote vriendin Yvonne!

Het ging. Het tempo zakte niet te ver weg maar wat was ik blij dat ik dat stadion zag! Eindelijk, de finish! In een tijd van 3:35:30 gingen Ron en ik hand in hand de finish over. Daarna kon ik even niet meer normaal lopen. Ik strompelde naar de hardloopwinkel. Onderweg stond ik zowaar oog en oog met mijn maatje Niels. Die was even zeer welkom op mijn pad, evenals later in de winkel Jan en René.

Voor alle leden van de #020groep geldt dat zij de marathon hebben kunnen uitlopen binnen een fraaie tijd, en zelfs flinke pr’s hebben binnen kunnen halen!

Mijn eigen tijden:

Amsterdam marathon

2010 4:10

2011 3:48:32

2012 3:35:30

En dan de #020groep

Martijn (debuut) 3:26:08

Edwin (debuut) 3:54:51

Onno 3:54:51 PR!

Michel 3:52:33 PR!

Ron 3:35:30 PR!

Martin 3:35:31 PR!

Gastleden #020groep

René 3:12:21

Cor 3:54:06 PR!

 

 

Advertenties

Read Full Post »

Aan de vooravond

Morgen doe ik mijn zesde marathon. En voor wat betreft amsterdam is het mijn derde. Het went toch niet. Het is niet zo dat ik nerveus ben, of toch wel? Nee. Niet.

De afstand kan ik aan. Ik heb goed getraind. Op een andere manier dan bij de voorgaande edities. En toch..die tas staat al klaar en ik ben al weer twee keer naar boven geweest om nog iets te pakken. En o ja, mijn startnummer lag er niet bij. Heb ik wel genoeg gegeten? Een marathon krijg je nooit cadeau. Voor deze afstand moet je goed trainen, wat zaken opzij zetten en als beloning…

Een marathon is niet voor iedere hardloper weggelegd. Lopers in onze groepen, en ook op twitter zeg ik dat wel eens duidelijk. Het is niet iets om je blind op te staren. Het lopen van een 10km of een mooie 10em kan ook uitdagend zijn. Ik kijk daar zeker niet op neer.

Toch ben ik gegrepen door dit fenomeen.  Niels probeerde het onlangs te verwoorden. Hij stelde dat een halve marathon gewoon leuk is om te doen. Maar bij hem maakt geen enkele afstand zoveel los als die magische 42,195km  Een hardloper gaat diep, moet hard werken om het voor elkaar te krijgen. Er komen emoties los aan het eind. Het schudt je door elkaar.

Het gevoel, diep van binnen, vergelijk ik met even een paar dagen weg gaan. Een verschil, eigenlijk wel een leuk verschil, zijn de tweets die binnenkomen met succeswensen, whatsapp’s en sms’jes van vrienden en bekenden die nog even mij persoonlijk alle succes en plezier willen wensen. Heel erg leuk. Mijn nieuwe coach belde mij gisteren nog even op voor een persoonlijk gesprek. Hij is ook zeer benieuwd naar hoe ik het zal doen, gaf nog wat laatste tips en adviezen mee. Nu net ook van hem weer een sms. Nee, nerveus ben ik niet. De rust zelve. Maar er is wel iets toch..

Deze editie ga ik proberen beter gecontroleerd te lopen dan de voorgaande keren. Dat was ik in Stockholm al van plan met de adviezen toen van Richard en Marek maar de elementen gooiden toen behoorlijk roet in het eten. Die omstandigheden zullen er morgen niet zijn.

In aanloop tot deze marathon trainde ik met Ron, Michel, Edwin, Onno en Martijn van de #020groep en met mijn eigen cluppie op de dinsdag en zaterdag. Tijdens de duurlopen pikten René en Cor ook een keer aan. Niels moest afhaken maar ook hij loopt inmiddels weer, en met hem liep ik een leuke 21,1km door de duinen in een tijd die goed is voor de motivatie en zelfverzekerdheid.

Ik heb er zin in!!

 

Hier starten en finishen: kippenvel!

 

Read Full Post »